ได้หรือยัง เรำคงยืนรออยู่เฉยๆเช่นนี้มิได้”“เหตุใดสำยเลือดของเจ้ำจึงถูกผนึกไว้” เยี่ยนอวี๋ถำมอินหลิวเฟิงคิดว่ำเรื่องนี้มิจ ำเป็นต้องปิดบังกูไหน่ไนท่ำนนี้ “เป็นเพรำะเรื่องกำรเมือง ครั้นเมื่อข้ำเกิด มีปรำกฏกำรณ์ผิดปกติ เคยมีคนท ำนำยไว้ว่ำข้ำจะเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ของต้ำซย่ำ ท่ำนพ่อกลัวว่ำข้ำจะถูกสังหำรตั้งแต่เด็กจึงผนึกพลังสำยเลือดของข้ำไว้”“อืม” เยี่ยนอวี๋เข้ำใจแล้ว
อินหลิวเฟิงรออยู่เนิ่นนำน เขำคิดว่ำหลังจำกเขำเล่ำให้ฟังแล้วคุณหนูใหญ่เยี่ยนจะรู้สึกสนใจเขำขึ้นมำ ทว่ำนำงก็ไม่ถำมอะไรอีกเลยเยี่ยนอวี๋ไม่ได้ถำมอะไรเขำอีกจริงๆ “อีกหนึ่งจิบชำ ข้ำจะเปิดผนึกของเจ้ำชั่วครำว เจ้ำและข้ำต้องร่วมมือกันก ำจัดปีศำจเหล่ำนี้”“…อืม” อินหลิวเฟิงหุบพัดตบลงที่ฝ่ำมือ ในที่สุดก็อดถำมขึ้นไม่ได้ว่ำ “กูไหน่ไน เจ้ำไม่ประหลำดใจเลยหรือว่ำเหตุใดจึงมีค ำท ำนำยนั่น หรือค ำถำมอะไรอย่ำงอื่นน่ะ”เยี่ยนอวี๋กวำดตำมองอิลหลิวเฟิงด้วยควำมสงสัย “มีอะไรน่ำประหลำดหรือ”อินหลิวเฟิง “…”ก็ได้! กูไหน่ไนไม่เหมือนคนอื่นเสมอ เพียงแต่ว่ำขณะที่เขำมีควำมคิดเช่นนี้ผุดขึ้นมำ เขำก็ได้ยินควำมเคลื่อนไหวผิดปกติขึ้น!?ครืน!ครืนๆ…ขณะที่อินหลิวเฟิงตั้งใจฟัง ก็มีเสียงพื้นดินสั่นไหวอย่ำงรุนแรงดังขึ้นจำกบริเวณข้ำงหน้ำของพวกเขำ และยังเข้ำใกล้พวกเขำขึ้นเรื่อยๆ ด้วย!นี่มัน…
อินหลิวเฟิงหน้ำเปลี่ยนสี!เยี่ยนอวี๋กลับพูดขึ้นว่ำ “มำแล้ว”“เจ้ำรู้อยู่แล้วรึ” อินหล
