เดิมออกมาด้วยสัญชาติญาณ “ระวัง!”ในขณะเดียวกัน บนแม่น ้าเย่ว์หมิง ภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลก็คลี่ออกและปกคลุมเมืองโยวตูไว้ราวปาฏิหาริย์ กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์แผ่ซ่านไปทั่ว แสงสวรรค์ส่องเจิดจ้า“นั่นมันอะไรน่ะ” เด็กน้อยไม่อ่านหนังสือเช่นเอ้อร์เหมามีไม่น้อยทำได้เพียงเบิกตามองภาพม้วนบนฟ้า ต่างคิดว่าเป็นภาพลวงตามีเพียงกลุ่ม ‘คงแก่เรียน’ ที่รู้ว่า ‘ภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลนั้นเป็นภาพสัญลักษณ์ผนึกของตำหนักไท่ชาง!’“เล่ากันว่า นี่เป็นมหาทวีปที่เก่าแก่ที่สุดในช่วงต้นของการสร้างโลก ในคราหลังจากปฐมราชินีหยวนชู กำราบเหล่าขุนเขาและท้องทะเลแล้ว นางก็เริ่มปราบมาร ตั้งกฎเกณฑ์สรวงสวรรค์ สร้างสามภพและสวรรค์เก้าชั้นฟ้าบนมหาทวีปแห่งนี้”“ใช่แล้ว! ว่ากันว่าเผ่าที่อยู่ในมหาทวีปขุนเขาและท้องทะเลแต่เดิมเป็นอสูรแข็งแกร่ง ด้วยเหตุนี้เหล่าอสูรทั้งหลายจึงกลายเป็นลูกน้องผู้สัตย์ซื่อของปฐมราชินีหยวนชู ก่อนจะกำเนิดเชื้อสายทวยเทพตำหนักไท่ชาง หรือก็คือสายเลือดเก่าแก่และแข็งแกร่งที่สุดของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า”
‘ผู้แก่เรียน’ มากมายต่างโอ้อวดความรู้ของตน พวกเขาแทบจะท่องจำประวัติของเยี่ยนอวี๋ได้หมดแล้ว ถึงอย่างไรตำนานที่เล่าขานในโลกมนุษย์ก็มิใช่เรื่องเหลวไหลซะทีเดียวเยี่ยนเสี่ยวเป่าคอยฟังตลอด แต่ก็ไม่ค่อยเข้าใจ เขาชี้ไปที่ภาพบนท้องฟ้า “อ้ะเนะ? อ้ะเนะเนะ…” นั่นไม่ใช่ท่านแม่รูปงามหรือ เหตุใดเป็นแบบนี้ล่ะ…“เจ้าเห็นแล้วหรือ” หรงอี้
