ะเนะเนะ?”เยี่ยนอวี๋ “…”ต้าซือมิ่งดันพูดต่อไปว่า “หากเจ้ายังไม่มั่นใจ เจ้าลองคิดอีกครั้งสิ ลองมองข้าอีกที”เยี่ยนอวี๋ “…”คิดบ้าอะไรกัน! หากนางรู้ว่าเด็กน้อยเหมือนเขาแต่แรก นางคงพาเด็กน้อยอยู่ให้ไกลจากเขาแล้ว ไม่สิ นางไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวเสียหน่อย เหตุใดต้องทำเช่นนั้นเล่าเมื่อคิดได้เช่นนี้ เยี่ยนอวี๋ก็สงบลง “เสี่ยวเป่าไม่ต้องการพ่อ”“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบส่ายศีรษะทันที เพื่อบอกว่าเสี่ยวเป่าต้องการพ่อนะต้าซือมิ่งลูบเด็กน้อยตัวนุ่มนิ่มทันที สมแล้วที่เป็นลูกพ่อเยี่ยนอวี๋ “…”หลังจากนางสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่แล้ว นางก็มองต้าซือมิ่งเขม็งอีกครั้ง พูดจากใจจริง ต้าซือมิ่งคนนี้น่ะ อันที่จริงก็หน้าตาดีไม่เบา ไม่เช่นนั้นเจ้าตัวน้อยจะน่ารักเช่นนี้ได้อย่างไร
แต่ว่า… เยี่ยนอวี๋ที่กำลังจะเอ่ยปากกลับถูกต้าซือมิ่งชิงพูดก่อนว่า“จะว่าไปแล้ว ครานั้นที่ข้าไปชางอู๋ ร่างกายข้าไม่ค่อยดีนัก อีกทั้งยังสูญเสียความทรงจำบางส่วนไป เจ้านี่มันร้ายกาจจริงๆ เกี้ยวพาข้าสำเร็จแล้วทิ้งขว้างกันไม่พอ ยังลบความทรงจำข้าทิ้งด้วย”เยี่ยนอวี๋ “…”ถึงแม้เยี่ยนอวี๋หลักแหลมเป็นหนึ่ง แต่นางกลับไม่เคยรับมือกับคนไร้ยางอายเช่นนี้ มิหนำซ ้าตามหลักแล้ว ผู้ชายโดยทั่วไปไม่นำเรื่องที่ตนสูญเสียความทรงจำและเรื่องที่ตนถูกกระทำอะไรนั่นพูดออกมาอย่างภาคภูมิหรอก เยี่ยนอวี๋จึงเชื่อเขาอย่างไม่สงสัยทว่าเยี่ยนอวี๋กลับไม่ได้แสดงอาการรู้สึกผิดดังที่ต้าซื
