คลังสมบัติอันล้ำค่า ตั้งตระหง่านอย่างเงียบเชียบอยู่ ณ พื้นที่ลึกลับด้านหลังของยอดเขาเจ้าสำนัก
จางอวิ๋นต้องเสียเวลาสอบถามเส้นทางจากศิษย์แถวนั้นอยู่หลายคน กว่าจะคลำทางมาจนพบสถานที่ที่ซ่อนตัวมิดชิดแห่งนี้
“หือ? เป็นเจ้าเองรึ?”
เมื่อก้าวเท้ามาถึงหน้าประตูคลังสมบัติ ผู้ดูแลวัยกลางคนที่นั่งขัดสมาธิเฝ้ายามอยู่ก็ลืมตาขึ้นมองพลางเลิกคิ้วเล็กน้อย “เจ้าไม่ได้ประจำอยู่ที่คลังหินวิญญาณหรอกรึ?”
“ท่านจำคนผิดแล้ว”
จางอวิ๋นเอ่ยปฏิเสธเสียงเรียบ
ผู้ดูแลวัยกลางคนได้ยินดังนั้น แววตาที่เคยฉายแววสงสัยก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาดุจน้ำแข็ง “หากท่านหมายถึงคนที่คลังหินวิญญาณ คนผู้นั้นคือน้องชายฝาแฝดของข้า ‘หมิงซี’ ส่วนข้ามีนามว่า ‘หมิงฝ่า’!”
“หมิงซี? หมิงฝ่า? พี่น้องฝาแฝด?”
จางอวิ๋นประหลาดใจเล็กน้อย แม้รูปลักษณ์ภายนอกของคนตรงหน้าจะเหมือนกับผู้ดูแลคลังหินวิญญาณราวกับแกะ แต่กลิ่นอายและแววตานั้นกลับดูดุดันและเย็นเยียบกว่ามากนัก
ผู้ดูแลฝาแฝด… เขาเพิ่งเคยได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก
แต่เมื่อไตร่ตรองดูก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ ยอดเขาเจ้าสำนักเป็นศูนย์กลางอำนาจ ย่อมมีผู้ดูแลซ่อนเร้นอยู่มากมาย บางคนดำรงตำแหน่งสำคัญประเภทที่ต้องเฝ้าโยง ไม่ค่อยได้ออก
