แล้ว!แต่ทว่าเขาก็เก็บความคิดนี้เอาไว้ เพราะเขานึกถึงคำตักเตือนของท่านแม่ ดังนั้นเขาจึงได้หันศีรษะไปทางท่านแม่คนงาม“อ้ะเนะเนะ! อ้ะเนะเนะ?…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าลองปลุกท่านแม่คนงาม พร้อมทั้งบอกนางให้ทราบว่า ‘ท่านพ่อคนงามมาแล้ว’ แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะความสนใจของเยี่ยนอวี๋นั้นได้อยู่ในจิตใต้สำนึกของอิงหลงอาวุโสทั้งหมดแล้วเพราะเยี่ยนอวี๋พบว่า ระดับของการถูกสึกกร่อนและการถูกควบคุมของลูกน้องของนางตนนี้ เหนือความคาดหมายของนางไป
มากนัก “เทวญาณทั้งหมดถูกรบกวน เหลือเพียงรอยประทับที่ข้าให้ไว้แต่ก่อน จึงได้ฝืนรักษาไว้ได้ หากข้ามาช้าอีกสองสามปี เกรงว่ารอยประทับนี้ก็คงถูก ‘ลบล้าง’ ไปด้วยแล้ว”ถึงแม้จะมองออกว่าค่ายกลต้องห้ามนี้ไม่เพียงแต่ชั่วร้าย แต่ยังมีเล่ห์เหลี่ยมมากด้วย รู้จักใช้พลังผนึกของนาง เยี่ยนอวี๋รู้อยู่แล้วว่าสถานการณ์ของลูกน้องต้องไม่ดีแน่ แต่ที่แย่ถึงเพียงนี้ก็เหนือความคาดหมายของนางเช่นเดียวกัน“โชคดี” เยี่ยนอวี๋พูดได้เพียงว่า โชคนี้ที่นางมาถึงแล้ว! โชคดีที่ลูกน้องของนางยังตอบรับนางอย่างรวดเร็วแม้จะเหลือสติอยู่เพียงน้อยนิดก็ตาม และยังเชื่อใจนางโดยไม่คิดอะไรเลยเยี่ยนอวี๋ที่รู้สึกโชคดีมากก็ได้กระตุ้นภาพไท่จี๋อย่างใจจดใจจ่อ!และกำจัดพลังต้องห้ามที่กัดกร่อนลูกน้องของนางเหล่านั้นได้สำเร็จพร้อมทั้งสร้างกุญแจป้องกันตนเองให้ใหม่ทั้งหมดดังนั้นนางจึงไม่ได้ยินเสียงร้อง ‘อ้ะเนะเน’ ของลูกน้อย…ทว่าเยี่ยนอวี
