ู้สึกสนใจจะตายไป!ต้าซือมิ่งก็ไม่ได้บอกว่าเขาเชื่อหรือไม่ เขาเพียงพูดว่า “บอกข้าทุกเรื่องที่เกี่ยวกับนางมา ห้ามขาดแม้แต่คำเดียว หากขาดตกไป…”“มิบังอาจ! ข้าเป็นคนซื่อสัตย์” อินสวินอี้ไม่รอให้ต้าซือมิ่งพูดจบเขาก็รีบพูดขึ้นทันที และขายเรื่องราวของแม่ลูกเยี่ยนอวี๋คู่นี้อย่างละเอียดเมื่ออยู่ต่อหน้าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนที่เพียบพร้อมไปด้วยพรสวรรค์ชั้นยอดและต้าซือมิ่งที่มีพลังแข็งแกร่งอย่างเห็นได้ชัดนี้อินสวินอี้ไม่คิดตุกติกแม้เพียงน้อย มิหนำซ ้าเขายังขายบุตรชายของตนด้วย
ดังนั้น ต้าซือมิ่งจึงได้ข้อสรุปว่า “ดังนั้นในโยวตูกำลังลือกันว่าเด็กคนนั้นเป็นหลานของเจ้า ส่วนชางอู๋กำลังลือกันว่าเด็กคนนั้นเป็นบุตรของกู้หยวนเหิง”“…ใช่แล้ว” อินหลิวอี้ปาดเหงื่ออีกครั้ง ถึงแม้การขายบุตรชายตนเองไปจะรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่เขารู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องต้องสารภาพตามความเป็นจริงจึงจะผ่อนหนักเป็นเบาได้“นางไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลยหรือ”“…ไม่ อ่ะแฮ่ม เท่าที่ข้าทราบ ไม่มี ส่วนเรื่องราวโดยรวม ยังต้องตรวจสอบอีกครั้ง ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนอาจจะเคยปฏิเสธ แต่ไม่มีผู้ใดสนใจ ท่านก็รู้ว่าปล่อยข่าวลือใช้เพียงปาก แม้มีระเบียบลงโทษก็ไร้ประโยชน์” อินสวินอี้แสดงความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเอาชีวิตรอด“…”ต้าซือมิ่งราชสำนักที่เงียบไปนั้น เขาหลับตาลงแล้ว นิ้วมือเรียวยาวของเขาลูบคิ้วโดยไม่รู้ตัว ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร ยกเว้นตัวเขาเอง เขา
