ท่านั้น”เฉินคั่วรู้ดีว่าเหตุผลที่สำนักคุนอู๋อาจหาญเคลื่อนย้ายกำลังพลโดยพลการนั้น ไม่เพียงเป็นเพราะมีคนในราชสำนักคอยให้ท้าย แต่ยังเป็นเพราะเคล็ดวิชาลับของสำนักชางอู๋ พวกเขาจึงเต็มใจที่จะเสี่ยงหากได้เคล็ดวิชาลับมาจะให้พวกเขายอมรับผิดก็ย่อมได้ แต่ในเมื่อไม่ได้เคล็ดวิชาลับแล้วยังต้องรับผิด เช่นนั้นไม่ย ่าแย่เกินไปหรือ เฉินคั่วจึงคอยส่งสายตาให้หยางเทียนชื่อหยางเทียนชื่อจะไม่เข้าใจได้อย่างไร เพียงแต่ว่าหากเขาไม่ยอมรับผิดว่าส่งกองกำลังมาแล้ว กองกำลังใต้บังคับบัญชาชั้นยอดหนึ่งหมื่นนายของสำนักคุนอู๋และกองหนุนชั้นยอดสองหมื่นนาย ยังมีผู้พิทักษ์แข็งแกร่งธาตุไฟฟ้าหนึ่งท่านก็ต้องตายเสียเปล่าสิ! พวกเขาจะต้องตายเสียเปล่าจริงๆ!สู่เจิ้งแห่งสำนักหมอหลวงถามคำถามสำคัญขึ้นว่า “ท่านประมุขสำนักสูงสุดหยางยืนยันส่งกองกำลังสามหมื่นนาย และกองกำลังชั้นยอดสามหมื่นนาย แต่ยังพ่ายแพ้ให้สำนักเล็กๆ เช่นชางอู๋แห่งนี้หรือ”
วาจาชัดแจ้งที่อาจสั่นคลอนตำแหน่งของสำนักคุนอู๋เช่นนี้ทำให้หยางเทียนชื่อพูดพลางกัดฟันกรอดว่า “ไม่! ที่ท่านแม่ทัพเฉินกล่าวมาเป็นความจริง! คนที่มาของสำนักคุนอู๋ของข้าเป็นเพียงชั้นผู้น้อย พวกเขามาเพื่อประลองแลกเปลี่ยนฝีมือกับชางอู๋เท่านั้น แต่ว่า…”“ไม่มีแต่ ในเมื่อเป็นการประลองฝีมือ ย่อมมีการสูญเสียหรือบาดเจ็บเป็นธรรมดา หวังว่าท่านประมุขสำนักสูงสุดหยางจะเปิดใจกว้าง” คำพูดแต่ละคำของสู่เจิ้งแห่งสำนักหมอหล
