ิงไม่คิดเช่นนั้น ครั้นอยากจะพูดว่าทุกอย่างต้องยืดหยุ่นไปตามสถานการณ์
ทว่าเยี่ยนอวี๋ก็เอ่ยขึ้นว่า “ไม่มีแต่ว่า ข้อแรก ท่านพ่อของข้าไม่มีทางไปกับเจ้าและไม่มีทางเข้าวัง เขาจะไม่ไปไหนทั้งนั้น เขาจะอยู่เมืองชางอู๋ ข้อสอง ข้าเยี่ยนอวี๋หรือเยี่ยนจื่ออวี๋ไม่มีทางแต่งงานกับเจ้าและตลอดไป”กู้หยวนเหิงหน้าซีดเผือด “น้องจื่ออวี๋ เจ้า…”“พอแล้ว หุบปากน่ารังเกียจของเจ้าเสียที ‘น้องจื่ออวี๋’ ไม่ใช่ชื่อที่เจ้าสมควรเรียก อย่าให้ข้าได้ยินเจ้าเรียกเช่นนี้อีก ไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นคนใบ้ไปตลอดชีวิต!” เยี่ยนอวี๋เตือนด้วยสายตาเยือกเย็นหากจะให้ตอบว่าตั้งแต่ที่นางเกิดใหม่มา ใครเป็นคนที่ทำให้นางรังเกียจที่สุด ย่อมคือกู้หยวนเหิงเพียงคนเดียว เรื่องทำร้ายเยี่ยนจื่ออวี๋กู้หยวนเหิงต้องรับผิดชอบ! เยี่ยนชิงถังและนางคนนั้นเป็นเพียงผู้สมรู้ร่วมคิดเท่านั้น แต่คนบงการ…เหตุผลที่ตอนนี้เยี่ยนอวี๋ยังไม่จัดการกู้หยวนเหิง เป็นเพราะนางไม่อยากให้เขาตายจากไปอย่างง่ายดายเกินไป อีกทั้งนางยังต้องใช้ประโยชน์จากเศษสวะคนนี้สืบหาข้อเท็จจริงของเรื่องนี้ ดังนั้น เมื่อเยี่ยนอวี๋พูดจบ นางก็จูงมือบิดาเจ้าน ้าตาของนางออกไป นางกลัวว่าหากยังไม่ไปจากที่นั่น นางจะฆ่ากู้หยวนเหิงเศษสวะคนนี้ด้วยฝ่ามือเดียว“ฮึ!” เยี่ยนชิงก็เออออด้วย เขาพ่นลมหายใจเย็นชาไปทางกู้หยวนหมิง จากนั้นจึงอุ้มเยี่ยนเสี่ยวเป่าจากไปตามบุตรสาวของตนเขารู้สึกสะใจนัก แต่ก็
