“จ่านเลี่ยงซาน เจ้ามันของจริง”ประมุขหอสัตว์แห่งบรรพกาลที่ถูก ‘ชื่นชม’ สีหน้าเขานิ่งเฉย “ถึงแม้จะไม่น่าชื่นชมนัก แต่ข้าอยากทำเช่นนี้กับคนของสำนักคุนอู๋มานานแล้ว”และผลจากการลักพาตัวหยางถิงอวิ๋นมาก็ทำให้ค่ายกลทะลวงอากาศธาตุสองลักษณ์สะเทือน
วั่วปู้เหลยและปู่เย่าเหลียนที่แต่เดิมหลับตาปล่อยพลังธาตุสายฟ้าและธาตุไฟนั้น ก็ตะลึงจนต้องลืมตาขึ้น และเพิ่งพบว่ากองทัพของฝ่ายตนเองชุลมุนไปทั่วแล้ว“นี่มัน…” วั่วปู้เหลยขมวดคิ้ว “เสี่ยวปาล่ะ”ปู่เย่าเหลียนกวาดตามองไปรอบๆ ก็พบว่าหยางถิงอวิ๋นที่เป็นศูนย์กลางของกองกำลังทหารใต้บังคับบัญชาหายไปแล้ว?ผ่านไปครู่หนึ่ง ทั้งสองจึงพบว่าหยางถิงอวิ๋นถูกลักพาตัวเข้าไปในสำนักชางอู๋แล้ว?“ตั้งแต่เมื่อใดกัน” ปู่เย่าเหลียนพบว่าตนไม่รู้ตัวเลย!วั่วปู้เหลยก็จับต้นชนปลายไม่ถูก “จะทำอย่างไรดีเล่า”“ยุติการโจมตีหรือ” ปู่เย่าเหลียนถามกลับอย่างงุนงงต้องรู้ว่าถึงแม้ค่ายกลทะลวงอากาศธาตุสองลักษณ์จะร้ายกาจเพียงใด แต่หากพึ่งเพียงผู้แข็งแกร่งขั้นถอดจิตสองคนและศาสตราเวทในตำนานสองชิ้น ก็ไม่สามารถต้านทานได้!มิหนำซ ้า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ มีเพียงสายเลือดสายเดียวกับหยางถิงอวิ๋นจึงสามารถควบคุมกองทัพทหารใต้บังคับบัญชาเสริมกำลังของค่ายกลได้
นี่ก็เป็นเหตุผลที่ผู้คนสายเลือดเดียวกับหยางถิงอวิ๋นสามารถตั้งมั่นในสำนักคุนอู๋ได้ พวกเขาสามารถรวบรวมพลังจิตวิญญาณของผู้ฝึกฌานของทายาทสำนักคุนอู๋ทั้งหมดได้!
