๋กลับเดินเข้าใกล้ไข่ฟองนั้น เยี่ยนจื่อเสาตกใจสะดุ้งกับพฤติกรรมอันคาดไม่ถึงของนาง “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์!”“กูไหน่ไน…” อินหลิวเฟิงก็ร้องเรียกขึ้น ในเมื่อเยี่ยนอวี๋ไม่ได้วางเด็กน้อยลง เขา… เขารู้สึกกังวลนักแต่แล้วไข่ฟองนั้นหลังจากที่เกิดเสียงแตกแล้ว บนเปลือกของมันก็มีรอยร้าวจริงๆ ราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังจะปรากฏออกมาจริงๆยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจคือ จู่ๆ จุดรวมตัวแห่งนี้ก็แห้งแล้งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย กำแพงและพื้นดินแตกระแหง! พวกเขาพลันรู้สึกกระหายน ้า! เหตุการณ์เช่นนี้ชักจะไม่ดีแล้วแม้แต่ลูกศิษย์ชือโยวที่ถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา และไม่สามารถรับรู้สิ่งใดได้นั้น พวกเขาก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างตระหนกตกใจ “ที่นี่…ที่นี่คือที่ใด”
ไก่อ่อนชือโยวพิกลหนึ่งในนั้น บัดนี้เขาที่ถูกสกัดหนีหวานกงไว้ก็สัมผัสกลิ่นอายบางสิ่งได้ ก่อนจะพูดขึ้นว่า “หนี่ว์ป๋า!?”“เจ้า…” อินหลิวเฟิงอยากจะถามว่า เจ้ารู้ได้อย่างไร ในขณะนั้นเอง มือดั่งหยกของเยี่ยนอวี๋ก็นาบลงไปที่ไข่ฟองนั้นต่อหน้าต่อตาเขาแล้ว ทำเอาเขาตกใจจนพูดอะไรไม่ออกเยี่ยนอวี๋กลับออกคำสั่งอย่างสงบนิ่งว่า “เงียบ”วิ้ง! ไข่ขนาดยักษ์ฟองนั้นที่กำลังกระสับกระส่ายก็เงียบลงในทันทีหมอกควันสีดำที่ฟุ้งกระจายออกมาทั่วจุดรวมตัวแห่งนั้นพลันหยุดลง“โห!” เอ้อร์เหมามองว่าที่ฮูหยินน้อยโยวตูด้วยดวงตาเป็นประกาย พลันรู้สึกว่าฮูหยินน้อยของพวกเขาสวยขึ้นทันตา เก่งจังเลย!และพลังไ