กหนูน้อยก็ประจบเยี่ยนอวี๋ มันดึงชายกระโปรงของนางเบาๆ ส่งเสียงร้อง “จิ๊ดๆ ๆ ” เพื่อถามว่า ข้าขอทานเล็กน้อยได้หรือไม่“แบ่งกันทานเถอะ” ในขณะที่เยี่ยนอวี๋ตอบลูกหนูน้อย นางก็ให้เยี่ยนจื่อเสาและคนอื่นๆ พักผ่อนและทานข้าวต้มงูไม่มีผู้ใดปฏิเสธ แม้จะกล่าวว่าไม่ว่าเป็นผู้ฝึกฌานแขนงใด เมื่อมีความสามารถบรรลุขั้นสุวรรณชาดแล้ว ไม่ทานข้าวสิบวันก็ไม่เป็นไรแต่สำหรับอวัยวะที่ยังหลุดพ้นจากความต้องการด้านอาหารไม่ได้นั้นก็ถือว่าค่อนข้างทรมานอยู่บ้าง
เมื่อข้าวต้มร้อนๆ ลงท้อง ถึงแม้อินหลิวเฟิงจะไม่รู้สึกหิว แต่ความทุกข์ทรมานที่อดทนมานั้น ทำให้เขาซดข้าวต้มหมดในอึดใจเดียว“อ่าห์… รู้สึกดีจังเลย! ตับไตไส้พุงของข้าฟื้นคืนชีพแล้ว”“รู้สึกดีจริงๆ อาหารแห้งไม่ใช่อาหารของมนุษย์จริงๆ ฝืดคอจะตายชัก” เยี่ยนจื่อเสาเห็นด้วย “ต้องรีบบำเพ็ญฝึกฝนแล้ว จะได้บรรลุขั้นวิญญาณปฐมภูมิของการถือศีลอดปี้กู่[1]ได้ เพื่อความสะดวกสบาย”“สำหรับผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์อย่างเราแล้ว หากฝึกพลังจิตวิญญาณบรรลุขั้นวิญญาณปฐมภูมินั้นไม่ยาก แต่ร่างกายนี่สิ ไม่ง่ายเลย” กู้หยวนหมิงพูด“อย่าว่าแต่ผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์อย่างเราเลย แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ในตอนนี้ก็ยากมากเช่นกัน ตามที่ท่านพ่อข้าบอก บนโลกมนุษย์ ผู้แข็งแกร่งขั้นสุวรรณชาดสูงสุดที่สามารถบรรลุพลังฟ้าดินดั้งเดิมของขั้นวิญญาณปฐมภูมิได้นั้น มีจำนวนน้อยลงมากแล้ว” อินหลิวเฟิงทอดถอนใจอย่างเห็นด้วยกู้หยวนหม
