็รู้ว่าต้องหนีแล้วเพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึงแต่น่าเสียดาย ตั้งแต่ที่พวกมันรวมตัวกันนั้นก็ได้ตกอยู่ในอันตรายแล้ว ดังนั้นถึงแม้ว่าพวกมันจะมีไหวพริบดีเพียงใดก็ไม่สามารถหนีพ้นไปได้“กรร…” เสียงร้องคำรามกึกก้องของสัตว์ป่าบรรพกาลเสียงหนึ่งดังขึ้นจากรอบทิศและเสียงคำรามของสัตว์ป่าบรรพกาลนี้ พวกอินหลิวเฟิงล้วนคุ้นเคยดี เพราะว่านี่คือเสียงคำรามของมังกรคบเพลิงที่หูหนวก ตาบอด และโง่เขลาตัวนั้น!“นี่มัน…” อินหลิวเฟิงนึกอะไรขึ้นได้ เขามองไปที่คุณหนูใหญ่เยี่ยนอย่างไม่อยากเชื่อ พร้อมถามขึ้นด้วยท่าทางเหลือเชื่อว่า “มังกรคบเพลิงโง่เขลาตัวนี้ถูกเจ้าปราบไปแล้วหรือ”
“?” กู้หยวนหมิงชะงัก เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ เขายังคิดว่าพวกเขาจะต้องรับแรงปะทะสองด้านเสียแล้ว แต่แล้ว…“กรร!” เสียงร้องคำรามของมังกรคบเพลิงที่ดังมาแต่ไกล ขับไล่สัตว์ร้ายต้าฮวงที่คิดจะหนีทั้งหมดกลับมาแล้วตู้ม! แนวคุ้มกันที่ระเบิดออกพลันปกคลุมสัตว์ร้ายต้าฮวงที่ถูกขับไล่กลับมาเหล่านั้น…เหตุการณ์อลหม่านไปหมด สัตว์ร้ายต้าฮวงเหล่านั้นที่คิดหนีถูกเตะไปมาราวกับลูกบอล เด้งไปมาอย่างดุเดือดอยู่กลางอากาศ จนท้ายสุดก็ ตุบๆๆ ร่วงหล่นบนพื้น ทับซ้อนกันขึ้นไป ดูยิ่งใหญ่ตระการตาอินหลิวเฟิงและคนอื่นๆ ชมดูจนหนังตากระตุก คิดว่าตนเองกำลังฝันกลางวันอยู่จึงได้เห็นเหตุการณ์อันเหลือเชื่อและฉากที่ไม่น่าเป็นไปได้เช่นนี้!จนเมื่อเหล่าสัตว์ร้ายต้าฮวงล้มลงรอบตัวเยี
