ะออกมาจากผ้าห่อตัวส่วนตัวของเขาแม้ว่าสายตาของเยี่ยนอวี๋ยังจับจ้องอยู่ที่กระบี่ไท่ชาง แต่นางก็แบ่งความสนใจมามองลูกที่กระสับกระส่าย “เสี่ยวเป่าเด็กดี”ผ่างงง! กระบี่ไท่ชางที่ดูเหมือนจะค่อนข้างตื่นเต้นหลังจากได้ยินเสียงของเยี่ยนอวี๋ มันจึงส่องแสงสว่างพร่างพรายอย่างต่อเนื่อง และเขย่าฝุ่นผงที่เกาะบนตัวกระบี่ทีละนิ้วทีละนิ้ว เผยให้เห็นลักษณะที่ดั้งเดิมปรากฏขึ้น…หมอกสีดำเหลือบม่วงกลุ่มหนึ่งนี่คือกระบี่ไท่ชาง กระบี่ไท่ชางที่เหมือนจะไร้สสาร แต่ความจริงแล้วมันถูกควบแน่นจากหมอกสีดำเหลือบม่วงกลุ่มหนึ่ง โดยเยี่ยนอวี๋เป็นผู้หลอมมันขึ้นมาเองในจักรวาลของโลกาอันกว้างใหญ่นี้ มีเพียงกระบี่ไท่ชางเล่มนี้เท่านั้น! มันเป็นกระบี่ที่เป็นการสร้างประวัติศาสตร์ และยังเป็นกระบี่ที่มีเพียงเยี่ยนอวี๋…ผู้เป็นปฐมราชินีเพียงเท่านั้นที่สามารถควบคุมได้
ดังนั้นแม้ว่าเยี่ยนอวี๋จะค่อนข้างสะท้อนใจ แต่ก็ไม่อาจไม่มองกระบี่ไท่ชางโดยไม่เสียใจได้ “น่าเสียดายที่ตอนนี้ข้าจับเจ้าไม่ได้เพราะร่างกายของข้ารับไม่ไหว”ผ่างงง กระบี่ไท่ชางส่งเสียงฮึ่มฮั่มอีกครั้งเยี่ยนอวี๋ยิ้มบางๆ “เจ้ารังเกียจกายเนื้อในตอนนี้ของข้าจริงๆด้วย”ผ่างงง! กระบี่ไท่ชางลอยจากที่สูงมาหยุดอยู่ตรงหน้าเยี่ยนอวี๋ แต่ไม่ได้เข้าใกล้นาง เพราะมันรู้ดีว่าตราบใดที่เข้าใกล้เยี่ยนอวี๋มากเกินไป วิญญาณของนางก็จะถูกทำลายจนแตกสลายด้วยพลังของมัน“อ้ะ! อ้ะเนะเนะ! อ๊า….” เยี่ยนเสี่ย
