ยู่ที่เมืองชางอู๋กับคุณชายเจ็ดหรือเจ้าคะ”“คุณชายเจ็ดคือใครกัน” เม่ยเอ๋อร์ถามกลับทันที“หืม?” ลูกศิษย์หญิงแห่งสำนักเหยาไถเซียนชะงักไปครู่หนึ่งถึงได้เอ่ยตอบว่า “น้องเจ็ดของชุนซิ่นจวิน กู้จ่างสื่อไม่ใช่หรือ ได้ยินมาว่าคุณหนูใหญ่เยี่ยนกำลังจะมีข่าวดีในเร็ววันนี้กับชีหลางของพวกเรา คุณชายน้อยท่านนี้คือสายเลือดของกู้จ่างสื่อสินะ”คราวนี้ไม่รอให้เม่ยเอ๋อร์กล่าวสิ่งใด เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่กำลังมองดูคนรบราฆ่าฟันกันอยู่ก็รีบคัดค้านทันที “อ้ะเนะเนะ! อ้ะเนะเนะ…” ท่านพ่อของข้าไม่ใช่คนสารเลวคนนั้น! ท่านพ่อข้าเป็นคนงามผู้หนึ่ง งามเหมือนกับท่านแม่ของข้า!เม่ยเอ๋อร์เอ่ยอย่างให้ความร่วมมือเต็มที่ว่า “แม้แต่คุณชายน้อยของข้ายังรู้เลยว่าบิดาของเขาไม่ใช่คนไร้ค่าผู้นั้น และไม่รู้ว่าเจ้าได้เห็นกับตาตนเองหรือมีตาทิพย์ หูทิพย์ พูดไปเรื่อยกันแน่”
“อ้ะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพอใจกับคำแปลของเม่ยเอ๋อร์มาก จึงร้องเรียกนางคำหนึ่งเม่ยเอ๋อร์รีบหันไปประสานมือคารวะให้กับเยี่ยนเสี่ยวเป่า และเปลี่ยนสีหน้าทันทีเมื่อหันหน้ากลับมา นางยังคงมองเหยียดหยามไปทางลูกศิษย์หญิงแห่งสำนักเหยาไถเซียนที่อ้าปากพูดจาเหลวไหลผู้นั้นอย่างเย็นชา“ข้า…” ลูกศิษย์หญิงแห่งสำนักเหยาไถเซียนคิดจะแก้ตัวแต่กู้หยวนหมิงกลับเอ่ยตัดบทว่า “ศิษย์น้องหลิน เจ้าถอยไปก่อน”“ข้า…” เหยาหลินอยากจะอยู่ต่อ แต่นางก็รู้ว่าชุนซิ่นจวินที่ดูคล้ายจะใจดีผู้นี้ เป็นคนพูดคำไหนคำน
