นอนว่าหยางเซ่าเหิงได้ยินเสียงของสตรีด้วยเช่นกัน รวมถึงเสียงของเด็กด้วย แม้กระทั่งน ้าเสียงทุ้มต ่าอันหวาดกลัวและอ่อนแอของอินหลิวเฟิงเขาก็ได้ยิน เพียงแค่ไม่ชัดเจนเท่านั้น
ทว่าความคิดของเขาเหมือนกับคนอื่นๆ เขาไม่สนใจใดๆ เพียงแค่ ‘อืม’ ไปคำเดียวทุกคนก็เข้าใจ“เกรงว่าซวงเสวียนจวินเองก็ไปเพราะแก่นวิญญาณมังกรทอแสงเช่นเดียวกัน แต่ในเวลานี้ก็ยังไม่ลืมที่จะพาหญิงสาวและลูกนอกสมรสไปด้วย ช่างน่าประทับใจเหลือเกิน”ฮ่าๆๆ… เหล่าลูกศิษย์สำนักคุนอู๋ขบขันตลอดทางและไม่ได้จงใจปกปิดพวกอินหลิวเฟิงได้ยินอย่างชัดเจน แต่กลับมีปฏิกิริยาที่ต่างกันองครักษ์บางคนดีใจ! อินหลิวเฟิงเขินอาย เยี่ยนอวี๋และเม่ยเอ๋อร์ไม่ได้สนใจสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเลยด้วยซ ้า ส่วนเยี่ยนเสี่ยวเป่าตื่นเต้นสุด “อ้ะ!”“อ้ะเนะเนะ!” เจ้าเด็กน้อยที่ไม่ชอบใจพยายามเข้าใกล้หน้าต่างอยากจะตะโกนใส่ผู้คนที่พูดไร้สาระพวกนั้นเพื่อประท้วง! อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าลูกนอกสมรสหมายความว่าอะไรนะ! ฮึ่ม…“เสี่ยวเป่าอยากดูบรรยากาศด้านนอกหรือจ๊ะ” เยี่ยนอวี๋ไม่สนใจว่าคนอื่นจะพูดอะไร แน่นอนว่านางจะคิดว่าเจ้าเด็กน้อยก็ไม่สนใจด้วยเช่นกัน ทั้งยังนึกว่าเจ้าเด็กน้อยอึดอัด จึงต้องการเล่นสนุกอีกด้วย“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ากะพริบตาและพยักหน้า! จะเปิดม่านให้จงได้เขาต้องเจรจากับคนชั่วเหล่านั้นเยี่ยนอวี๋ขำเบาๆ กำลังจะเปิดหน้าต่าง
“หึ…” น ้าเสียงอันนุ่มลึกดังขึ้นจากเยี่ยนจื่อเสาที่เงีย
