ุได้ เพราะเช่นนี้ จึงไปกระตุ้นเลือดของมนุษย์วานรหวาไหวที่ถูกปิดผนึกไว้ และมันก็หลอมรวมเข้ากับเลือดของเขา” เยี่ยนอวี๋เล่าอย่างเจ็บปวดใจนางเศร้าใจนัก…ความเศร้าใจนี้ เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับนางมาก่อนนับตั้งแต่ที่นางจุติเป็นเซียนมา เป็นความรู้สึกที่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องแก้แค้น และต้องได้ระบายความรู้สึกให้จงได้! เป็นความเจ็บปวดเหลือทนเพราะไม่ว่านางจะทำอะไรไป พี่รองของนางก็กลายร่างเป็นอสูรแล้ว มิใช่ชายหนุ่มรูปงามผู้กล้าหาญอีกต่อไปแม้ว่านางจะไม่คิดว่าการเป็นวานรน้อยนั้นไม่ดี แต่นางรู้ว่าโลกมนุษย์นั้น ถือว่าวานรน้อยเป็นสัญลักษณ์แห่งภัยพิบัติ มีเพียงโลกสวรรค์เท่านั้นที่ไม่สนใจเรื่องพรรค์นี้
และพี่รองของนาง เขายังคงเป็นเพียงผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ขั้นสามเท่านั้น เขายังมีหนทางอีกยาวไกลให้ก้าวเดินเพื่อกลายเป็นเซียนนอกจากนี้ เนื่องจากตำแหน่งเซียนที่อยู่บนสวรรค์ทั้งเก้าชั้นนั้นเต็มหมดแล้ว ดังนั้นหนทางการเป็นเซียนจึงถูกปิดตาย“พี่รอง…” เยี่ยนอวี๋เงยหน้ามองพี่ชายที่หลับอยู่ตรงหน้า ลอบตัดสินใจได้แล้ว! เมื่อนางคืนสู่การเป็นเซียน นางจะสถาปนาเทพเซียนใหม่แม้ว่าครานั้นนางจะเป็นคนที่สั่งให้ปิดผนึกทางสัญจรทั้งสามโลกก็ตาม แต่นางก็ต้องกลับคำเพื่อเปิดทางให้พี่รองนี่คือสิ่งที่นางต้องชดใช้ให้กับพี่รอง นางสามารถลงจากตำแหน่งเทพเซียนก็ได้ เพื่อเป็นการลงโทษตัวเอง…และเยี่ยนชิงในเวลานี้ พูดขึ้นว่า “เจ้าอย่าคิด
