หงื่อไหลท่วมกาย! และยังตะโกนใส่คนตัวใหญ่อย่างไม่หยุด อ้ะๆ กระตุ้นให้ท่านพ่ออุ้มเขาเหมือนลูกไก่ที่รอคอยอาหารเห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มรูปงามปฏิเสธในใจ คิ้วของเขาย่น แต่ร่างกายของเขากลับไม่ซื่อตรง และนั่งลงโดยสัญชาตญาณ“อ้ะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ตื่นเต้นพุ่งเข้าใส่พ่อของเขาทันที!ต้าซือมิ่ง “…”เขารู้สึกขนลุก! สกปรกจริงๆ“อ้ะเนะเนะ…” เจ้าตัวน้อยกลับไม่รู้สึกถึงความรังเกียจในใจของบิดา และเขายังพยายามซุกเข้าไปในอ้อมอกของบิดา รู้สึกมีความสุขอย่างไม่อาจมีสิ่งใดเทียบได้คนที่ดูเหมือนจะไม่คุ้นเคยคนนี้ เยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับรู้สึกอย่างชัดเจน! นั่นคือกลิ่นอายที่เขาชื่นชอบมากๆ ซึ่งมันเป็นกลิ่นอายแบบเดียวกันกับท่านแม่คนงามของเขา
ดังนั้น! นี่ต้องเป็นท่านพ่อแน่นอน! ต้องใช่แน่ๆท่านแม่บอกว่า ท่านพ่อเหมือนกับท่านแม่ ที่มีสายเลือดที่ใกล้เคียงที่สุดกับเสี่ยวเป่า!ดังนั้น! นี่ต้องเป็นท่านพ่อแน่นอน! ใช่แน่ๆส่วนเรื่อง…ตอนนั้นเยี่ยนอวี๋ยังกล่าวอีกว่า ท่านแม่ใกล้ชิดที่สุด รองลงมาถึงจะเป็นท่านพ่อเห็นได้ชัดว่าเวลานี้เจ้าตัวน้อยนั้น ‘ลืม’ ไปแล้ว“อ้ะเนะเนะ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าอยากจะเรียกท่านพ่อ! แต่น่าเสียดายที่เขายังพูดไม่ได้ เสียงที่เขาเปล่งออกมาจึงทั้งเบาและเสียงเด็กๆ อย่างเช่น ‘อา’ ‘เนะ’ ‘ยา’ ทั้งยังเป็นเพราะตื่นเต้นเกินไป จึงทำให้พูดจน ‘พ่น’ น ้าลายออกมาด้วยแต่คราวนี้เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่มีเวลาสนใจเรื่องภาพลักษณ์ แล
