ะไม่มีกะจิตกะใจที่ต้องอายหรือโกรธแล้ว เขาอยากจะกอดท่านพ่อเอาไว้แน่นๆ! รอให้ท่านแม่คนงามกลับมา!และเยี่ยนอวี๋ที่ดูเหมือนจะได้ยิน ‘เสียงเรียก’ ของลูก นางจึงเดินไปที่เขตหวงห้าม แต่นางยังคงอธิบายกับ ‘บิดาเจ้าน ้าตา’ ของนางดังนั้นนางจึงไม่ได้เดินเร็วนัก
“ดังนั้น เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ตอนที่เจ้าอยู่ที่เมืองเต๋อหยาง ก็เคยพบกับสูเจิ้งแล้วอย่างนั้นหรือ” เยี่ยนชิงยังไม่อยากจะเชื่อ ถึงอย่างไรเมืองเต๋อหยางก็ไม่ใช่สถานที่ใหญ่โตอะไร“เจ้าค่ะ” เยี่ยนอวี๋ไม่ได้บอกว่าสูเจิ้งแห่งสำนักหมอหลวงเดินทางจากราชสำนักเมืองตี้ชิวมายังเมืองเต๋อหยางเพื่อมาพบนางโดยเฉพาะ นางกลัวว่าจะยิ่งอธิบายไม่ชัดเจนโชคดีที่เยี่ยนชิงไม่ได้ถามต่อ “เรื่องนี้พูดกับพ่อที่นี่ก็พอ อย่าไปพูดข้างนอกอีก นอกจากสูเจิ้งจะเป็นคนพูดเอง”“เจ้าค่ะ” เยี่ยนอวี๋ก็ไม่คิดจะพูดเช่นกัน“แล้วตอนนั้นเขาอยากรับเจ้าเป็นศิษย์หรือ” เยี่ยนชิงถามอีกครั้ง“…อาจจะใช่” เยี่ยนอวี๋ไม่ได้บอกว่าอันที่จริงเขาอยากจะขอให้นางเป็นอาจารย์ นางเกรงว่าบิดาจะตกใจถึงอย่างไรสูเจิ้งก็เป็นศิษย์สายตรงของสำนักหมอหลวง ถ้าเป็นอาจารย์ของเขา ก็นับว่ามีความสัมพันธ์โดยตรงกับสำนักหมอหลวงดังนั้นจึงเรียกได้ว่าเป็นศิษย์สายตรงของสำนักหมอหลวง“คาดไม่ถึงจริงๆ” เยี่ยนชิงทอดถอนหายใจ เขานึกไม่ถึงว่าบุตรสาวสุดที่รัก ที่กลับไปคลอดบุตรที่ถิ่นกำเนิด จะมีโอกาสที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้ แต่เขาไม่ต้องการโอกาสจากการคลอดบุต
