ว่างราชสำนักกับต้าซือมิ่งพลันหยุดชะงัก หากมิใช่เพราะต้าซือมิ่งไม่เห็นอำนาจจักรพรรดิอยู่ในสายตา เกรงว่าผู้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิคงจะเปลี่ยนไปแล้วเหล่าบรรดาโหวและขุนนางที่ร่วมงานเลี้ยงในเวลานั้น ล้วนได้รับคำสั่งให้ปิดปากให้สนิท แม้ว่าจะได้ชื่อว่าเป็น ‘มวลชนผู้มุงดู’ ก็ตามจากการเปลี่ยนแปลงของดวงดาราบนท้องฟ้าในราชสำนักในเวลานั้น ต่างพอจะคาดเดาถึงสายสนกลในกันได้บ้าง ทว่าไม่มีผู้ใดล่วงรู้ได้ว่า ณ เวลานั้นได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่แม้กระทั่งอินหลิวเฟิง เขาก็ไม่สามารถทราบข้อมูลอันชัดเจนจากบิดาได้เช่นกัน รู้เพียงว่าต้าซือมิ่งนั้นแข็งแกร่งจนน่าเกรงกลัว!แม้ว่าจักรพรรดิหยวนคังจะทรงพระปรีชาสามารถ แต่สุดท้ายแล้วก็ยังด้อยกว่าเขาอีกขั้นอยู่ดีเพียงแต่…
“มีเพียงองค์จักรพรรดิเท่านั้นที่มีช่องทางที่จะติดต่อกับต้าซือมิ่ง”กู้หยวนเหิงค่อนข้างเห็นใจอินหลิวเฟิง รวมถึงเมืองโยวตูด้วย อย่างไรเสียก็เป็นการยากที่จะให้จักรพรรดิหยวนคังผู้ซึ่งเป็นอัจฉริยะและมีแผนการอันล ้าลึกต้องก้มศีรษะให้ก่อน เกรงว่าจักรพรรดิจะทรงเต็มใจย้ายเมืองหลวงเสียดีกว่าต้องทำเช่นนั้นอินหลิวเฟิงเข้าใจในเรื่องนี้ดี เขาเพียงแค่ยิ้มอย่างขมขื่น “ดังนั้นท่านพ่อข้าจึงให้ข้ามาตามหาเขา ช่างน่าสังเวชใจเหลือเกิน เมืองโยวตูอันรุ่งเรืองที่ผ่านมา จะต้องมาจบสิ้นเสียแล้ว แต่การได้มาพบกับแม่นางจื่ออวี๋ ก็นับว่าไม่เสียเที่ยวเท่าไหร่นัก!”“…พวกท่านรู้จักกันอยู
