โกลาหลในหมู่ฝูงชนขึ้นทันที ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าจะได้รับผลประโยชน์ดีงามเช่นนี้ ผู้พบเห็นก็มีส่วนได้หรือ“เยี่ยนฉี่ซาน! เจ้าบังอาจ!” ศิษย์หอเจ้าสำนักก่นด่าเยี่ยนฉี่ซานกลับยิ้มเยือกเย็นตอบว่า “เหตุใดจะมิกล้าเล่า หรือว่าท่านนี้มีความเกี่ยวข้องกับหอเจ้าสำนักจริงๆ”“เจ้า!” ศิษย์หอเจ้าสำนักโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ กลับไม่กล้าตอบว่า‘ใช่’ เพราะคำพูดของเยี่ยนฉี่ซานนั้น มีจุดประสงค์ชัดเจนเหลือเกินขอเพียงพวกเขาพูดจากปากตนเองว่า ‘สัตว์ประหลาด’ ตัวนี้คือคุณชายรองเสา เช่นนั้นทั้งหมดก็ไม่ใช่เพียงข่าวลือธรรมดาๆ แล้ว
เยี่ยนฉี่ซานมองทะลุ เขาจึงกล้าหัวเราะเย้ยหยัน “ในเมื่อไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกัน เช่นนั้นนี่ก็คือสัตว์ร้ายมนุษย์วานรหวาไหว ทุกคนสามารถฆ่ามันได้ แล้วการดึงขนสัตว์ไปใช้จะมีความผิดอันใด”“เจ้า…” ศิษย์หอเจ้าสำนักโมโหจนเลือดขึ้นหน้า กลับไร้ซึ่งหนทางช่วยเหลือ ได้แต่ตั้งตารอยอดฝีมือคนอื่นๆ ของหอเจ้าสำนักเข้ามาเสริม มิเช่นนั้นคุณชายรองต้องทุกข์ทรมานเป็นแน่“ทุกท่าน เชิญเถิด” เยี่ยนฉี่ซานไม่เกรงกลัวใดๆ เพราะเขารู้ดีว่าจะไม่มีคนของหอเจ้าสำนักมาอีก บัดนี้พวกเขายังเอาตัวเองไม่รอดเลยส่วนเยี่ยนจื่อเสา…ฮึ!ในฐานะที่เยี่ยนจื่ออวี๋ทำร้ายหลานสาวยอดฝีมือของเขา ก็จงนั่งรอให้ทุกคนมาถลกหนัง ทึ้งขน หั่นเนื้อพี่ชายของนางเสีย เพราะนี่คือราคาที่นางต้องจ่าย“ฮ่าๆๆ ดี! เช่นนั้นข้าจะไม่เกรงใจแล้ว” เมื่อเหอผิ่นเชาเฝ้าดูลาดเลาแล้ว ก็ล