ดน ้ายาบริสุทธิ์ไม่กระเด็นออกมาข้างนอกเลยแม้หยดเดียว“นี่คือวิชาลับเฉพาะของสำนักหมอหลวงเทียนเลี่ยน!” ท่านประมุขแห่งหอโอสถตกตะลึงต้องทราบเสียก่อนว่าวิชาลับเฉพาะอย่างเทียนเลี่ยนมีเพียงญาติสืบสกุลของสำนักหมอหลวงเท่านั้นที่จะสามารถฝึกฝนได้ หมอธรรมดาทั่วไปของสำนักหมอหลวงไม่มีสิทธิ์ได้รับมรดกเช่นนี้!ให้ตายเถิด…“ท่านเจ้าสำนักปิดบังข้าเสียเหนื่อยเลย!” ประมุขแห่งหอโอสถแทบจะคุกเข่าลงสายตาทุกคู่ในนั้นที่จับจ้องเยี่ยนอวี๋ก็แปรเปลี่ยนไป“หึ” ผู้อาวุโสเก้าพ่นหัวเราะอย่างเย็นชา “เสี่ยวเย่า เจ้าพูดเกินจริงไปหรือไม่ เจ้าดูให้ดีวิชาปรุงยาของนางได้รับการสืบทอดจากสำนักหมอหลวงจริงหรือ”ประมุขแห่งหอโอสถชะงัก ผู้อาวุโสเก้าพูดชัดถ้อยชัดคำว่า“ตามที่ข้ารู้ การปรุงยาของลัทธิเซิ่งเหลียนและสำนักหมอหลวงมีวิธี
ต่างกัน แต่ก็ได้ผลเช่นเดียวกัน ส่วนวิชาของลัทธิเซิ่งเหลียนมาจากสำนักจิ่วหลีผู้ก่อกบฏ”“น้องเก้า!” ผู้อาวุโสรองตวาด “ระวังคำพูดด้วย! ลัทธิเซิ่งเหลียนกลับไปอยู่ภายใต้ราชสำนัก มิใช่กบฏแล้ว”“หึ!” ผู้อาวุโสเก้าไม่พอใจ “พี่รองรู้ดี บัดนี้จิ่วหลีไม่มีที่ยืนแล้วย่อมจะถูกทำลายในไม่ช้า”“น้องเก้า!” ผู้อาวุโสรองเสียงดุ นัยน์ตาปรากฏความน่าเกรงขามเมื่อผู้อาวุโสเก้าหยุดโต้เถียง คำพูดของเขาก็เตือนสติท่านประมุขหอโอสถและเตือนสติทุกคนในนั้น ทำให้ทุกสายตาที่มองเยี่ยนอวี๋ฉายแววประหลาดมากขึ้นเล็กน้อย“ไม่ว่าอย่างไร นังหนูอวี๋ก็คือนั
