ดายขึ้นมาก
เสียนเฟยทราบดีว่าการเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้นั้นเป็นอย่างไร ซึ่งดูตัวอย่างได้จากองค์ชายหกในเวลานั้นพระสนมจ้วง พระมารดาขององค์ชายหกเป็นผู้มีวาทศิลปโดดเด่น แต่ครั้นพอชันษามากเข้าก็มิได้เป็นที่โปรดปรานเฉกเช่นที่ผ่านมาแต่เพราะมีองค์ชายหกที่เป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ เมื่อใดที่เขาสร้างความสราญให้แก่ฮ่องเต้ได้ ฮ่องเต้ก็มักจะเสด็จเข้าไปหาจ้วงเฟย
ฉะนั้นทั้งตำแหน่งเล็กใหญ่ในวังหลวงจึงไม่มีผู้ใดกล้าดูแคลนจ้วงเฟย
เสียนเฟยเป็นคนตัดสินใจทำสิ่งใดได้อย่างว่องไวทันทีที่อวี ้จิ ่นกลับมาถึงเรือนในตรอกเชวี่ยจื่อขันทีคนสนิทของเสียนเฟยก ็รีบนำของกำนัลจำนวนมากมาถวายถึงที่
เอ้อร ์หนิวยืนขว้างอยู่ที่หน้าประตูไม่ให้ขันทีผู้นั้นเข้าไป
ขันทีเอ่ยเสียงแหลม “ไอ้เจ้าสัตว์หน้าขน อย่ามาขวางทางข้า!”
แค่เอ้อร ์หนิวได้ยินก็ฉุนขึ้นมาทันที มันกระโจนเข้าใส่จนขันทีจนเขาล้มลงไปกองกับพื้น จากนั้นมันก็เข้าไปงับก้นของขันทีผู้นั้น
ขันทีร้องโหยหวน “พวกเจ้าตายแล้วหรืออย่างไรไฉนจึงไม่รีบมาไล ่ไอ้สัตว์หน้าขนนี่!”
หลงต้านประสานมือไว้ที่อกเป็นเชิงคารวะ พลางเอ่ยเตือนด้วยรอยยิ้ม “เอ้อร ์หนิวเป็นถึงแม่ทัพเซี่ยวเทียนชั้นห้า เป็นตำแหน่งที่ฮ่องเต้ทรงแต่งตั้งโดยพระองค์เอง”
เมื่อสามปีก่อนมีเหตุสู้รบกันระหว่างต้าโจวและหนานหลาน นายท่านได้รับบาดเจ็บสาหัส เอ้อร ์หนิวเข้าไปกัดศัตรูที่กำลังจะทำร้ายเจ้านายที่กำลังเข้าใกล้ความตายอยู่รอ
