มสงสัยให้แก่ผู้คนจำนวนมาก หลังจากจิ ่งหมิงฮ่องเต้ได้ถามไถ่ความเป็นไปจากเหล่าขุนนางหกกรม และได้เรียกเยี ่ยนอ๋องมาเข้าเฝั้าเป็นการส่วนตัว อีกทั้งยังสั่งให้พานไห่ซึ่งเป็นขันทีอาวุโสออกไปส่งด้วยตนเอง ทำให้คนอื่นๆ เริ่มคาดเดากันไปต่างๆ นานา
หรือว่าเยี ่ยนอ๋องได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้อย่างนั้นหรือ
หรือจะเป็นคู่แข่งไท่จื่อ? คนไร้ตัวตนเช่นนี้ จะมีใครกล้าเอาองค์ชายที่ถูกเลี้ยงดูท่ามกลางสามัญชนมาเทียบชั้นกับไท่จื่อผู้ทรงประทับอย่างมั่นคงในวังตะวันออกได้เล่าองค์ชายที่ได้รับความโปรดปรานในสายพระเนตรฮ่องเต้กับองค์ชายที่ไม่อยู่ในความทรงจำของฮ่องเต้ย่อมแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ถึงเยี ่ยนอ๋องจะมิอาจเทียบชั้นกับไท่จื่อได้ ทว่าเขาจะช่วยผู้อื่นให้ชิงบัลลังก์ไท่จื่อไม่ได้เชียวหรือ
อย่างเช่นฉีอ๋อง องค์ชายสี่
ครั้นจะพูดไปแล้ว ในบรรดาองค์ชายทั้งหมด ฉีอ๋องก็นับว่าเป็นผู้ที่ได้รับความนิยมสูงสุด ทั้งยังเป็นผู้ปรีชาสามารถและเพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรม
เหล่าสนมในวังเป็นกลุ่มคนแรกๆ ที่ได้ทราบข่าวนี้ ครั้นเสียนเฟยได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นความคิดของนางก็เปลี่ยนไปทันที
เดิมทีนางมองว่าเจ้าเจ็ดเป็นพวกไม่เอาถ่าน แต่พอมาวันนี้กลับรู้สึกว่าเป็นคนใช้การได้ดีทีเดียว
องค์ชายสี่มีแววกว่าใครทั้งหมด เสียดายก็แต่ประสูติช้าเพียงไม่กี่ปีเท่านั้น แต่หากมีแรงสนับสนุนจากพระอนุชาที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ หนทางข้างหน้าก็คงง่าย
