าเสียก่อน ไฟแค้นที่โหมกระหน่ำจึงจะถูกขจัดได้จนหมดสิ้น
“ซื่อเอ๋อร ์ เรื่องวันนี้ลูกไม่ต้องกลัวไป เพราะมันไม่เกี่ยวกับเจ้าเลยแม้แต่น้อย ต่อไปหากไม่มีธุระจำเป็นใดๆ เจ้าก็อย่าเข้าใกล้จวนนั้นอีกเป็นอันขาด”
“ลูกทราบดีเจ ้าค่ะ”
เมื่อรู้ว่าท่านปั้าสะใภ้โหยวซื่อโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้หากมิใช่เหตุจำเป็น นางคงมิกล้าเฉียดกรายเข้าไปที่จวนนั้นอีก
ครั้นเจียงอันเฉิงเห็นว่าใบหน้าของเจียงซื่อดูเรียบเฉยเป็นปกติก็รู้สึกเบาใจจึงยอมจากไปแต่โดยดี
ในบริเวณนั้นจึงเหลือเพียงนายหญิงและสาวรับใช้ อาหมานจึงถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า “คุณหนูคุณหนูชิงเสวี ่ยร้ายออกปานนั้น และยังมีชิงอีสาวรับใช้ที่หายตัวไปนั่นอีก คนจิตใจเน่าเฟะพวกนี้ควรปล่อยไปง่ายๆ เช่นนี้หรือเจ้าคะ พวกนางทำเรื่องเลวร้ายมิต ้องรับโทษเลยหรือเจ้าคะ”
เจียงซื่อยิ้ม “คนชั่วย่อมถูกสวรรค์ลงโทษ”
คนที ่คอยบงการอยู่เบื้องหลังซูชิงเสวี ่ยคือท่านปั้าสะใภ้โหยวซื่อ แต่เพราะมารดาบังเกิดเกล้าของซูชิงเสวี ่ยฆ่าซูชิงอี้ ฉะนั้นชะตาชีวิตของซูชิงเสวี ่ยในกำมือของท่านปั้าสะใภ้จะทนได้สักกี่น้ำ
ส่วนชิงอีผู้เป็นสาวรับใช้นั้น เจียงซื่อไม่เคยเห็นนางอยู่กับท่านปั้าสะใภ้มาก ่อน เห็นได้ชัดว่าเป็นบ่าวรับใช้ที่มิได้สลักสำคัญแต่อย่างใด ไม่แน่ว่าอาจเป็นความตั้งใจที่จะหาคนที ่ไม่เป็นที่สะดุดตามาทำเรื่องเช่นนี้แต่แรก สุดท้ายแล้วบ่าวรับใช้ที่ทำเรื่องน่าละอายแทนเจ้านายย่อมถูกฆ่าปิดปากหรือไม
