ถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร หากไม่จับตัวฆาตกรที่แท้จริงออกมาแล้วปล่อยให้ผู้คนคาดเดากันไปเอง จะต้องมีใครสักคนคิดว่าเป็นข้าแน่ ข้าไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องของผู้ใหญ่หรอก แต่ว่าข้าได้เข้าไปเกี่ยวพันแล้วโดยปริยายในเมื่อเป็นเช่นนี้ แน่นอนว่าข้ามีสิทธิ์จะพูดอะไรสักอย่างออกมา ใช่ไหมเจ้าคะ”
นายท่านซูนึกไม่ถึงเลยว่า หลานสาวที่พูดน้อยเมื่อก่อน ในวันนี้จะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ เขามองจ้องไปที่นางแล้วถึงได้เอ่ยขึ้น “เจ้าอยากพูดอะไร”
เจียงซื่อเดินมาตรงหน้าซูชิงเสวี ่ย จ้องนางตาไม่กะพริบ
ซูชิงเสวี ่ยเพิ่งจะโล่งอกได้ไม่นาน เห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ก็เกร็งไปทั้งตัว “เจ้าจะทำอะไร”
“น้องรองกล้าสาบานอีกครั้งหรือไม่”
“อะไรนะ”
“อย่างอื่นไม่ต้องเปลี่ยน เพียงแต่ว่ามีอยู่จุดหนึ่งน้องรองบอกว่าหากเป็นคนฆ่าน้องอี้ขอให้ฟั้าผ่าข้าคิดว่ามันเด็ดขาดเกินไป เช่นนั้นเปลี่ยนเป็นหากการตายของน้องอี้เกี่ยวข้องกับน้องรองก็ขอให้ฟั้าผ่า” เจียงซื่อพูดเสียงเรียบ
ในเมื่อมีคนคิดร้ายกับนาง อยากใช้ซูชิงอี้ทำลายชื่อเสียงและเกียรติยศของนาง แผนการต่อไปของคนที ่หลบอยู่ในศาลาเฉาหยางคงต้องเป็นการพาคนมาเห็นภาพไม่ดีระหว่างนางกับชิงอี้แน่ๆแต่ว่าอีกฝั่ายกลับนึกไม่ถึงเลยว่านางจะสลัดตัวหลุดได้อยางรวดเร็ว
ลองคิดตามตอนที่นางพาอาหมานรีบเดินออกไปปฏิกิริยาของซูชิงอี้ก็คือกลับไปที่ศาลาเฉาหยางอีกครั้ง เพราะที่นั่นยังมีคนเล ่นกับเขาอยู่
แต่ว่าซูชิงอี้กลับตายเส