หลังจากที่แยกกับเจียงจั้น เจียงซื่อและพี่สาวสองพี่น้องก็เดินหาที่หลบแดดเพื่อคุยกันต ่อ
สองพี่น้องไม่ได้พบเจอกันมานาน เจียงซื่อกังวลว่าในไม่ช้าจะเกิดเรื่องโชคร้ายกับพี่ใหญ่ ส่วนเจียงอีก ็สงสารน้องสาวที่ต้องเผชิญหน้ากับการยกเลิกงานแต่ง ทำให้ทั้งสองคุยกันได ้อย่างออกรสออกชาติ
ทันใดนั้นก็มีสาวรับใช้ที่สวมชุดดำคนหนึ่งเดินเข้ามา เอ่ยขึ้นกับเจียงอีด้วยท่าทางสุภาพ “เหล่าฮูหยินเชิญท่านไปพบเจ้าค่ะ”
แม้เจียงอีจะประหลาดใจ แต่ก็ลุกขึ้น
เจียงซื่ออยากจะไปด้วย ทว่าถูกเจียงอีห้ามไว้ “วันนี้อากาศร้อน น้องซื่ออย่าตามพี่ไปเลย ท่านยายคงจะเรียกพี่ไปถามไถ่แค่ไม่กี่คำ คุยกันเสร็จพี่ค่อยกลับมาหาเจ้า”
เจียงอีเดินจากไปพร้อมกับสาวรับใช้ชุดดำอย่างรวดเร็ว อาหมานหยิบพัดออกมาพัดให้เจียงซื่อเจ้านายและสาวรับใช้คุยสัพเพเหระกันอยู่สองคน
“วันนี้ร้อนจริงๆ นะเจ้าคะ ดีที ่คุณหนูหาที่นั่งพักที่เย็นสบายเช่นนี้ได้ ลมเย็นๆ พัดโกรกเข้ามาสบายยิ่งนัก”เจียงซื่อหลับตาลง ปล่อยให้แสงแดดสาดส่องผ่านใบไม้ที่เขียวขจีลงมาที่ใบหน้าอันขาวนวลของนาง จากนั้นก็ลืมตาขึ้นชำเลืองมองอาหมานพลางยิ้มออกมา “ถ้างั้นเจ้าจะพัดให้ข้าทำไมหยุดพักเถอะ”
“บ่าวไม่เหนื่อยเลยเจ้าค่ะ” อาหมานหันมองซ้ายขวา เอามือปั้องปากพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ “คุณหนู บ่าวเห็นว่าวันนี ้คุณชายใหญ่ไม่ได้พูดน้อยเหมือนเมื่อก่อนแล้ว” ซูชิงสวินเป็นคนสุภาพเรียบร้อยมาก เมื่อก่อนเจียงซื่อม
