ด้กลับจวนตงผิงปัว แต่นางไปที่สวนปั่าแห่งหนึ่งบนภูเขา
วันนี้คือวันครีษมายัน เป็นวันที่นางเฝั้ารอมานานนางเลือกที่จะออกจากหย่งชังปัววันนี้ ซึ่งก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย วันครีษมายัน พลังหยินเพิ่ม พลังหยางลด วันนี้เป็นวันที่พลังหยินหยางอยู่ในจุดสมดุล มีความละเอียดอ่อน เป็นช่วงเวลาที่เหมาะแก่การหล่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตประหลาดบางอย่าง
นางจะเลี้ยงหนอนพิษกู่ชนิดหนึ่ง ร่างแม่ของหนอนพิษกู่จะเกาะอยู่บนต้นไม้ที่มีชื่อเรียกว่า‘ไท่ผิง’ ตอนเกิดใหม่ มันจะนอนอยู่ที่โคนของต้นไม้ แล้วค่อยๆ เคลื่อนตัวขึ้นไปบนยอดที่ใกล้กับดวงอาทิตย์มากที่สุดในวันครีษมายัน หลังจากวันครีษมายันผ่านไป หากว่าไม่มีใครหยิบร่างแม่ของหนอนพิษกู่ที่เกาะติดเหมือนเป็นเนื้องอกบนต้นไม้ ร่างแม่ก็จะแตกออก และทุกอย่างจะกลับคืนสู่ฝุั่นธุลีอีกครั้ง
เจียงซื่อไม่อยากพลาดวันนี้แล้วรอใหม่ปีหน้า ต่อจากนี้ไปนางมีสิ่งที่ต้องทำอีกมากมาย การมีหนอนพิษกู่ชนิดหนึ่งอยู่ในมือ ก็ถือว่ามีวิธีมากขึ้นอีกหนึ่งวิธี
เจียงซื่อนั่งอยู่บนยอดไม้สูง นางหยิบร่างแม่หนอนพิษกู่มาไว้ในมืออย่างไม่ลังเล
หนอนพิษกู่ชนิดนี้มีชื่อไพเราะมากว่า ‘ชุนกุย’สามารถเก็บมันเอาไว้ภายในมือด้วยวิธีพิเศษเหมือนหิ่งห้อยมายา และหล่อเลี้ยงมันด้วยเลือดเนื้อ
เมื่อชาติก่อนนางเคยเลี้ยงหิ่งห้อยมายา แต่ไม่เคยเลี้ยงหนอนพิษกู่
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงซื่อหัวเราะเยาะตนเอง ตอนนั้นนางคิดว่าไม่ถึงขั้นต้องใช้พ
