วถามองค์ชายหกกับองค์ชายแปดแทน
องค์ชายห้าใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ทันทีทันใด เหตุใดเสด็จพ่อถึงข้ามเขาไป จากความเข้าใจในตัวเสด็จพ่อ เป็นไปได้ยากมากที่ทำเช่นนี้เพราะไว้ใจเขาแต่เป็นไปได้สูงมากว่าเป็นการเหลือเขาไว้เพื่อจัดการคนสุดท้าย…แล้วก็เป็นไปตามคาด หลังจากจิ่งหมิงฮ่องเต้สอบถามองค์ชายทุกคนจนเสร็จ พระองค์ทอดพระเนตรมายังองค์ชายห้า สีพระพักตร์พลันเปลี่ยนเป็นนิ่งขรึม “ไหนเจ้าลองพูดมา วันนี้เจ้าทำอะไรไปบ้าง!”
คนอื่นที่ได้ยิน มองเห็นอาการและสีหน้าขององค์ชายห้าก็รู้สึกประหลาดใจ
วุ่นวายกันมาครึ่งค่อนวัน ที่แท้ต้นเหตุคือเจ้าห้า!
“ลูก ลูกไม่ได้ทำอะไรพ่ะย่ะค่ะ” พอองค์ชายห้ารู้สึกตื่นเต้นสมองก็จะว่างเปล่า
อวี้จิ่นคุกเข่าอยู่ตรงมุม มุมปากพลอยเผยรอยยิ้มเยือกเย็นออกมา
เขาเคยพูดไว้แล้วว่าจะไม่ทำอะไรกับคนที่คิดถึงอาซื่อ แต่ขอเก็บดอกเบี้ยก่อนเล็กน้อยก็ไม่เลว
“ไม่ได้ทำอะไร แล้วเจ้าถึงไปปรากฏตัวใกล้ๆตรอกซอยเชวี่ยจื่อถนนชิงถงด้วยเหตุใด”
องค์ชายห้าตกใจตะลึงงัน
ตรอกซอยเชวี่ยจื่อถนนชิงถงอะไรกัน เขาไปแถวจวนตงผิงปัวต่างหาก
“พูด!”
เสียงตะโกนของจิ่งหมิงฮ่องเต้ทำให้องค์ชายห้าตกใจจนพลั้งปาก “ลูกไม่ได้ไปพ่ะย่ะค่ะ”
จิ่งหมิงฮ่องเต้ได้ยินยิ่งโมโห ความสงสัยที่มีเพียงสองส่วนในตอนแรกพลันพุ่งเป็นห้าส่วนทันที“จนถึงเวลานี้แล้วเจ้ายังแกล้งโง่อยู่อีกรึ เจ้าคิดว่าองครักษ์จิ่นหลินเป็นเพียงของประดับหรืออย่างไร”
องค์ชายห้ารู้สึกถูกกล
