กไม่ดีขึ้นมาลางๆ
พระองค์รู้สึกว่าต่อจากนี้ไป เขาจะไม่มีเวลาว่างให้นั่งอ่านบทละครอีกแล้ว
ช่างเถิด ตามองไม่เห็น จิตใจก็จะไม่ว้าวุ่น
จิ่งหมิงฮ่องเต้โบกพระหัตถ์อันมีความหมายว่าอวี้จิ่นออกไปได้ หนึ่งชั่วยามผ่านไป ในที่สุดผู้บัญชาการองครักษ์จิ่นหลินก็มาถึง“ว่าอย่างไร” จิ่งหมิงฮ่องเต้ตรัสอย่างเบื่อหน่ายเมื่อเห็นผู้บัญชาการหน่วยทหารจิ่นหลินอ้ำอึ้ง
ผู้บัญชาการหน่วยทหารจิ่นหลินก้มหน้าทูลกล่าว“กราบทูลฝั่าบาท จนถึงบัดนี้กระหม่อมยังไม่พบเบาะแสของผู้ลอบฆ่าเยี่ยนอ๋อง ความผิดปกติหนึ่งเดียวนั่นก็คือ…วันนี้หลู่อ๋องปรากฏตัวใกล้กับบริเวณที่พักของเยี่ยนอ๋อง ก่อนที่เยี่ยนอ๋องจะเข้าวัง เขายังได้พูดคุยกับหลู่อ๋องเป็นเวลาสั้นๆ พ่ะย่ะค่ะ…”
“คนเลวทราม!” จิ่งหมิงฮ่องเต้กริ้วจนถึงขั้นตบบัลลังก์มังกร
ในพระทัยของพระองค์ อวี้จิ่นเป็นเพียงพระโอรสที่ไม่มีความสำคัญใดๆ ไม่ว่าจะสำหรับพระองค์เองหรือขุนนางชั้นนอกและใน แล้วคนเช่นนี้จะนำมาซึ่งความหายนะถึงชีวิตได้อย่างไร
พระองค์ไม่อาจไม่สงสัยในตัวบุตรชายทั้งหลายได้
“เรียกหลู่อ๋องเข้าวัง!”
พานไห่น้อมรับคำสั่งกำลังจะเดินออกไป จิ่งหมิงฮ่องเต้พลันเรียกเอาไว้ “ช้าก่อน เรียกท่านอ๋องทุกคนเข้าวัง”
แม้ว่าองค์ชายห้าน่าสงสัยที่สุด แต่เรื่องที่พี่น้องฆ่าฟันกันเองเช่นนี้ เป็นเรื่องที่ไม่น่าฟังเท่าไหร่ ที่สำคัญตอนนี้ยังไม่มีหลักฐานใดๆ จิ่งหมิงฮ่องเต้ตัดสินใจเรียกองค์ชายทุกคนเข้าวังมาเพื
