ำตาพลางไหลไป ราวกับกลีบดอกไม้ยอดอ่อนที่โดนฝนตกลมพัดถาโถมเข้าใส่ ชวนให้คนรู้สึกเห็นใจอย่างอดไม่ได้
เซี่ยอินโหลวเดินเข้าไปโอบไหล่น้องสาวเอาไว้
“ไล่พวกเขาออกไป!” ท่านลุงตระกูลจางกล่าวตะโกนจนกระทั่งลากออกไปแล้วแต่ก็ยังมิวายได้ยินเสียงของอาแปดที่เต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ “มีปีศาจโจมตีข้าจริงๆ พวกเจ้าไม่เห็นก้นข้าที่เลือดไหลหรืออย่างไร”
ทุกคน “…” คนบ้า ก้นของเขาไม่มีดอกไม้บานเสียหน่อย ใครจะจ้องดูก้นของเขากัน
เอ้อร์หนิวส่ายหางขนปุยของมันอย่างชอบใจ
ก็บอกแล้วสุนัขตัวใหญ่ผู้สง่างามอย่างมันจะเป็นปีศาจได้อย่างไรกัน ดูๆ แล้วพวกมนุษย์ส่วนใหญ่ก็รู้จักแยกแยะถูกผิดเป็นนี่นา
เจียงซื่อหันหน้าไป แล้วสายตาก็ตกอยู่ที่ใบของต้นกล้วยสีเขียวพร้อมกับฉีกยิ้ม
เอ้อร์หนิวเป็นสุนัขเฝั้าบ้านที่ดีเยี่ยม! เอ้อร์หนิวของนางจะเป็นปีศาจได้อย่างไร ทุกคนมักพูดพล่อยๆ อยู่เรื่อยเลย
