ทันที แล้วตะโกนร้องดังลั่น“ปล่อยข้าไปเถอะ ข้ามิกล้าแล้ว มิกล้าแล้วจริงๆพวกเราคิดเพียงแค่ว่าไม่อยากให้ผลประโยชน์ตกไปเป็นของผู้อื่น จึงอยากให้เซี่ยอินโหลวมาสู่ขอหลานสาวจากตระกูลมารดาของข้า พอถึงตอนนั้นพวกข้าจะได้ดูแลจัดการทรัพย์สมบัติของจวนปัวได้ คนตระกูลเซี่ยกันเองทั้งนั้น จวนปัวมีทรัพย์สมบัติมากมายก็ควรจะแบ่งให้คนในตระกูลบ้างสิ….”
ในขณะเดียวกันปั้าสะใภ้ก็กำลังพูดเรื่องคล้ายๆกัน “หากพวกเราไม่ยกลูกสาวให้แต่งงาน คนพวกนั้นก็คงยกเรื่องการแต่งงานของเซี่ยอินโหลวมาใช้ประโยชน์ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม อิ๋งเอ๋อร์เป็นน้องสาวของญาติสนิทเขา สินเดิมที่น้องทิ้งไว้จะมาให้ผู้อื่นแย่งชิงไปง่ายๆ ได้อย่างไรกัน”“เจ้าบ้าไปแล้วรึ หุบปากเดี๋ยวนี้” ท่านลุงของเซี่ยชิงเหยาวิ่งตรงเข้ามา ง้างมือตบฉาดเข้าที่ใบหน้าปั้าสะใภ้ส่วนท่านอาแปดก็ยกเท้าขึ้นถีบอาสะใภ้แปดอย่างแรง “สตรีโง่ เจ้าเสียสติจนเป็นบ้าไปแล้วรึ”
ข้างนอกเพิงเซ่นไหว้ศพฝนตกหนักมาก ทว่าเวลานี้ท้องฟั้าเริ่มเปิด แสงสว่างเริ่มกลับมาอีกครั้ง
ภายในเพิงเซ่นไหว้ ผู้คนต่างทำหน้าเอือมระอามองสตรีสองนางที่กำลังบ้าคลั่งด้วยสายตาเย็นชา
อาสะใภ้แปดกับปั้าสะใภ้ที่ตัวสั่นงันงก ค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา“ข้าเป็นอะไรไป” อาสะใภ้แปดยกมือขึ้นมาจัดผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง พอจับโดนเส้นผมที่ไหม้ไปกระจุกหนึ่ง สีหน้าก็ซีดเผือด จากนั้นก็จำได้ลางๆว่าเมื่อครู่หลังจากที่เหยียบใส่ถังเผากระดาษเงินกระด