าษทอง เปลวไฟได้ไหม้ผมที่ปล่อยสยายออกมา
“เจ้ายังมีหน้ามาถามอีกหรือ ผีเข้ารึอย่างไร”ท่านอาแปดเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธ
เสียงหัวเราะดังออกมา ใสกังวานเป็นเอกลักษณ์ของหญิงสาวแรกรุ่น
เซี่ยชิงเหยามองผู้คนที่คิดไม่ซื่อด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ขณะที่กำลังดึงดูดสายตาของทุกคนจู่ๆ นางก็เอามือกุมหน้าร้องไห้โฮ “ที่แท้ปั้าสะใภ้กับอาสะใภ้แปดล้วนไม่จริงใจกับพี่ชายข้า หากพี่ข้ารับปากพวกท่านไปจริงๆ ว่าจะแต่งงานภายในเจ็ดวัน ท่านพ่อกับท่านแม่คงนอนตายตาไม่หลับแน่…”
เด็กสาวมองพี่ชายด้วยความเศร้า “ท่านพี่ ท่านเห็นด้วยหรือไม่”
สายตาที่เซี่ยอินโหลวมองฝูงชนเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง “ข้าเห็นด้วย เช่นนั้นเรื่องที่จะแต่งงานในช่วงไว้ทุกข์ ขอท่านผู้อาวุโสทั้งหลายอย่าได้เอ่ยถึงอีก”
