ท่านพ่อกับท่านแม่เพิ่งจะเสียไป การแต่งงานของพี่ชายกลับกลายเป็นการแก่งแย่งชิงดีระหว่างคนในตระกูลกับญาติฝังท่านแม่ ความจริงนี้มันทำให้เซี่ยชิงเหยาโกรธจนตัวสั่น
“พี่ชายข้าว่าอย่างไรบ้าง”
“ซื่อจื่อมีการดูตัวไว้แล้ว จิ้วไท่ไท่กับปาไท่ไท่ไม่จำเป็นต้องห่วง ทว่าจิ้วไท่ไท่กับปาไท่ไท่ล้วนไม่เชื่อ เอาแต่ถามว่าหญิงสาวที่ดูตัวกับซื่อจื่อเป็นคุณหนูตระกูลไหน” พอสาวรับใช้พูดถึงเรื่องนี้ ก็แสดงสีหน้าโกรธเล็กน้อย
เซี่ยชิงเหยาสีหน้าย่ำแย่กว่าอีก “พี่ใหญ่คงไม่พูดอะไรหรอกใช่หรือไม่”
สาวรับใช้ส่ายหน้า “ซื่อจื่อเอาแต่เงียบ จิ้วไท่ไท่กับปาไท่ไท่จึงคิดว่าสิ่งที่ซื่อจื่อพูดมาก่อนหน้านี้เป็นข้ออ้าง ก็เลยทะเลาะกันขึ้นมาอีก”
เซี่ยชิงเหยาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ “นี่มันเกี่ยวอะไรกับพวกเขากัน!”
สาวรับใช้รีบเล่าสิ่งที่ไปสืบถามออกมา “นายท่านแปดเป็นคนออกหน้าแทนหัวหน้าตระกูล นายท่านแปดกล่าวว่าการแต่งงานภายในเจ็ดวันนี้เป็นประสงค์ของหัวหน้าตระกูล คุณหนู ทำอย่างไรดีเจ้าคะ”เซี่ยชิงเหยาได้ยินแล้วเซถอยไปทันที พร้อมกับกำมือแน่นจนเล็บหักกลางฝั่ามือ
ตอนนี้นางรับรู้ถึงความรู้สึกที่ไม่มีพ่อกับแม่คุ้มครองว่ามันแสนเศร้าเพียงใดอีกครั้ง
นายท่านแปดเป็นลูกชายของหัวหน้าตระกูล ซึ่งเป็นผู้อาวุโสของพวกเขา ถ้าหากว่าเป็นประสงค์ของหัวหน้าตระกูลจริง เช่นนั้นก็ไม่ง่ายเลยที่นางกับพี่ชายจะขัดขืน
พี่ใหญ่ยังไม่ได้เข้ารับการสืบทอดต
