้มออกมา “อาซื่อ เจ้าว่าอีกฝั่ายหมายความว่าอย่างไร”
ชายที่กำลังดูตัวเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ หากฝั่ายหญิงมีใจอยากจะสานสัมพันธ์ต่อ เวลานี้คงไม่ส่งเพียงพ่อบ้านมาร่วมพิธีศพแล้วรีบกลับไปหรอก
ทั้งหมดนี้แสดงถึงการหลีกเลี่ยงเสียมากกว่า
เจียงซื่อคิดได้ เซี่ยชิงเหยาก็ต้องคิดได้เช่นกัน
“การเพิ่มดอกไม้บนผ้าทอลาย[1]นั้นง่ายนัก แต่การให้ถ่านวันหิมะตกกลับยากนัก” เซี่ยชิงเหยาพูดพึมพำ
“ชิงเหยา ข้าจะอยู่ฝั่าฝันความยากลำบากไปกับเจ้าเอง”สายตาของเซี่ยชิงเหยาหยุดลงที่ใบหน้าของเจียงซื่อ จู่ๆ ดวงตาสีดำขลับก็ส่องประกายวาบ “อาซื่อ เจ้าคิดว่าพี่ชายข้าเป็นอย่างไร”
เจียงซื่อตะลึงกับคำถามของเซี่ยชิงเหยา
เซี่ยชิงเหยาจับมือเจียงซื่อไว้ ด้วยท่าทีร้อนใจ“ว่ามาสิ เจ้ารู้สึกว่าพี่ใหญ่เป็นอย่างไรกัน”
คำถามนี้ค่อนข้างคลุมเครือ เจียงซื่อจึงตอบไปโดยไม่คิดอะไรมาก “พี่เซี่ยก็ต้องดีน่ะสิ”
“เช่นนั้นเจ้าจะยอมแต่งงานกับพี่ใหญ่ของข้าหรือไม่”เจียงซื่อตะลึง
นัยน์ตาเซี่ยชิงเหยายิ่งเป็นประกายแวววาว “เจ้ากับพี่ใหญ่โตมาด้วยกัน พวกเราก็เป็นสหายสนิทกัน หากเจ้ามาเป็นพี่สะใภ้ข้าคงดีมาก! ข้าจะได้ไม่ต้องห่วงเรื่องที่พี่ใหญ่ต้องแต่งกับสตรีที่ไม่ถูกใจซึ่งอย่าได้แม้แต่จะคิดเชียว อย่างไรก็ตามไม่มีผู้ใดรู้อยู่แล้วว่าสตรีที่มีการดูตัวกับพี่ใหญ่เป็นผู้ใด ข้าจะหาโอกาสไปบอกกับพี่ใหญ่ แล้วให้เขาแอบส่งคนไปเจรจากับนายท่านเจียง เพียงแค่นายท่านเจียงพยักหน้า
