ากเห็นเพียงหางตาที่แดงก่ำเล็กน้อย
“น้องเจียงซื่อ ขอบใจมากที่เจ้ามา ฝากชิงเหยาด้วยนะ”
เจียงซื่อหลับตาพร้อมกับย่อตัว “ พี่เซี่ยวางใจเถอะ ท่านไปจัดการเรื่องของท่านได้เลย ข้าจะดูแลชิงเหยาให้อย่างดี”
เซี่ยชิงเหยาเป็นสตรีในเรือน เรื่องที่ท่านพ่อกับแม่เสียจึงไม่จำเป็นต้องให้นางไปจัดการ ภาระทุกอย่างจึงตกไปอยู่ที่เซี่ยอินโหลว
เจียงซื่อเห็นสายตาของเขา ก็รู้ได้ทันทีว่าเขาเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว
“เข้าไปเถอะ” เซี่ยอินโหลวหลบมาเดินข้างเจียงซื่อ
เห็นทั้งสองเดินเคียงข้างกันเข้าไปในจวนหย่งชังปัวอย่าสนิทสนม อวี้จิ่นโผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ โกรธจนควันแทบออกหู—————————-[1] ญาติที่อยู่ไกลก็มิอาจเทียบสหายบ้านใกล้เรือนเคียง หมายถึง ยามมีปัญหาเร่งด่วน มักจะเป็นเพื่อนบ้านที่ให้ความช่วยเหลือเราได้มากและทันท่วงที
