ท่านแม่ใหญ่อยากให้ข้าเข้าไปใกล้ชิดกับหย่งชังปัวซื่อจื่องั้นรึ
พอคิดได้ เจียงเพ่ยก็หัวใจเต้นแรง
นางได้ยินมาว่าคู่สามีภรรยาหย่งชังปัวล้วนไม่อยู่แล้ว แถมหย่งชังปัวซื่อจื่อต้องเข้ารับการสืบทอดตำแหน่งในเร็วๆ นี้ด้วย…ช่างเรื่องนี้ก่อนเถอะนางพึงพอใจในรูปลักษณ์และบุคลิกของหย่งชังปัวซื่อจื่อมาก
เจียงเพ่ยนึกไม่ถึงว่าท่านแม่ใหญ่จะสนับสนุนนางให้เข้าไปใกล้ชิดกับหย่งชังปัวซื่อจื่อ นางรู้สึกดีใจขึ้นมา
ไม่นึกเลยว่าเรื่องดีๆ เช่นนี้จะเกิดขึ้นกับนาง!
มีการสนับสนุนจากท่านแม่ใหญ่ เพียงแค่นางสามารถทำให้หย่งชังปัวซื่อจื่อมีใจให้ได้ นางก็จะได้กลายเป็นปัวฮูหยินที่โดดเด่นไร้ที่ติ ถึงกระนั้นอย่าว่าแต่เจียงซื่อเลย เจียงเชี่ยนพี่สาวที่อยู่เหนือกว่ามาตั้งแต่ไหนแต่ไรก็จะต้องถูกนางเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝั่าเท้าไปตลอดชีวิต
เจียงเพ่ยยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น แล้วคุกเข่าทำความเคารพเซียวซื่อ “ของคุณท่านแม่มากเจ้าค่ะ”เซียวซื่อส่งยิ้มให้เล็กน้อย “ไปเถอะ”
เด็กคนนี้มีไหวพริบ นับจากนี้นางจะจับตาดู หากสำเร็จก็นับว่าช่วยจวนนี้ได้มากเลยทีเดียว แต่หากไม่สำเร็จ ก็แค่ลูกสาวอนุคนเดียวเท่านั้นสละนางไปเสียก็ย่อมได้
……
เจียงซื่อเดินตามแม่บ้านไปที่จวนหย่งชังปัว จู่ๆเซี่ยอินโหลวก็เดินออกมารับหน้าประตู
ตอนนี้เซี่ยอินโหลวได้เปลี่ยนเป็นชุดผ้าปั่านแล้วทว่ามันกลับยิ่งทำให้เขาดูหล่อเหลาเป็นสง่ามากกว่าเดิมเสียอีก เขาควบคุมความเศร้าไว้ได้ดีม
