้วกัน” เจินซื่อเฉิงประสานมือคำนับให้นาง
เขาไม่ใช่คนแก่หน้าโง่ที่หัวโบราณคร่ำครึ มีทางลัดให้เดินย่อมเดินไปทางลัดอยู่แล้ว
สตรีในครอบครัวใหญ่เสียชีวิตไม่เหมือนกับกรณีของหยางกั๋วจิ้ว ยืดเยื้อไปนานยิ่งแสดงละครก็ยิ่งเข้มข้นรุนแรงขึ้นตามข่าวเล่าข่าวลือภายนอกเป็นไปได้มากที่คนในครอบครัวอาจจะรับไม่ได้ส่วนมากจึงเลือกแพะรับบาปออกมามั่วๆ เพื่อให้ข่าวลือสงบลง
แม้ว่าจะเป็นคนตาย แต่คนในโลกนี้มักจะปฏิบัติต่อสตรีอย่างเย็นชากว่าบุรุษ ดังนั้นคดีนี้ยิ่งสะสางได้ไวเท่าใดยิ่งดี
เจียงซื่อคำนับคืนให้ “จะไม่ทำให้ใต้เท้าผิดหวังแน่นอนเจ้าค่ะ”
ขอเพียงฆาตกรอยู่ในคนเหล่านี้ นางจะหาคนๆนั้นให้เจอให้ได้!
ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้มออกมา นึกไม่ถึงว่าจะมีความรู้สึกของสหายที่แน่นแฟั้นแม้ว่าจะอายุห่างกันอยู่มาก
ผู้คนที่มองมาทางนี้อยู่ไกลๆ ต่างงุนงงกันหมด
