เจินซื่อเฉิงผลักประตูเข้าไปด้านใน กลิ่นคาวเลือดอันคุ้นเคยก็พุ่งเข้ามาในจมูก
เขามองไปที่รอบห้อง รอยเลือดที่มาจากฝีเท้ากระจัดกระจายไปทั่วห้อง ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเข้าหากัน
รอยเท้าน้อยใหญ่มากมายเหล่านั้นเห็นได้ชัดว่าเมื่อตอนเกิดเหตุสถานการณ์วุ่นวายเพียงใด
เชิงเทียนซึ่งเป็นอุปกรณ์ในการใช้ฆาตกรรมในครั้งนี้กองอยู่บนพื้น บริเวณปลายแหลมยังคงมีคราบเลือดสีแดงคล้ำที่ดูเยือกเย็นเจินซื่อเฉิงหันหลังกลับไปถามว่า “ตู้เสื้อผ้าตู้ใด”
เจินซื่อเฉิงมองไปทางเจียงซื่อ จากนั้นยกมือขึ้นชี้ไปยังตู้เสื้อผ้าใบที่เจียงซื่อเปิดออกดูก่อนหน้านี้
“ทุกท่านไม่ต้องตามเข้ามา” เจินซื่อเฉิงกล่าวออกมา จากนั้นพาลูกน้องเดินตรงเข้าไปทำการตรวจค้น
เขาเปิดตู้เสื้อผ้าใบนั้นออกเป็นอันดับแรก
เป็นไปตามที่เจียงซื่อค้นพบ ด้านในตู้เสื้อผ้ามีรอยนิ้วมือที่ไม่สมบูรณ์และไม่เป็นที่โดดเด่นอยู่ มองจากมุมของรอยนิ้วมือนั้นจินตนาการได้ว่าต้องมีใครบางคนแอบเข้ามาหลบอยู่ในตู้เสื้อผ้า และทิ้งรอยนิ้วมือทั้งสองข้างเอาไว้แน่
ซึ่งรอยนิ้วมือในลักษณะนี้ไม่ใช่รอยนิ้วมือที่สาวรับใช้นำเสื้อผ้าเข้ามาเก็บอย่างแน่นอน
เจินซื่อเฉิงจ้องไปที่รอยนิ้วมือนั้นแล้วครุ่นคิด
การที่สามารถทิ้งรอยนิ้วมืออันโดดเด่นเช่นนี้ไว้ได้ประการแรกอาจเกิดขึ้นจากเหงื่อหรืออาจเป็นเพราะมือของคนผู้นั้นเปียกชุ่มไปด้วยบางอย่าง
เจินซื่อเฉิงตรวจสอบสภาพภายในตู้เสื้อผ้าอย่างละเอียดถี่ถ้
