วน จู่ๆ เขาก็หรี่ตาลงแล้วกำชับกับลูกน้องว่า “นำแหนบและกระดาษน้ำมันมา”
เมื่อรับสิ่งของเหล่านั้นจากลูกน้องที่ยื่นเข้ามาให้แล้ว เจินซื่อเฉิงก็ได้หยิบบางสิ่งที่อยู่บนกองเสื้อผ้าอันยุ่งเหยิงชั้นบนสุดออกมาอย่างระมัดระวังวางไว้บนกระดาษน้ำมัน
มันคือผมจำนวนสองเส้น
เจินซื่อเฉิงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันใด
เนื่องจากในตู้เสื้อผ้าได้ใส่เสื้อผ้าที่ทำการซักจนสะอาดสะอ้านแล้ว ในตระกูลผู้ดีค่อนข้างที่จะละเอียดประณีต สำหรับเสื้อผ้าที่ซักสะอาดสะอ้านแล้วของนายหญิง จะมีเส้นผมอยู่ได้อย่างไร
สถานการณ์เช่นนี้คงจะเกิดได้ยากมาก ความเป็นไปได้มากที่สุดนั่นก็คือเส้นผมทั้งสองเส้นนี้เป็นของคนร้ายที่ทิ้งเอาไว้!
แม้ว่าจะค้นพบมัน แต่เจินซื่อเฉิงก็ยังคงทำท่าทางเคร่งขรึมหนักแน่นดังเดิม เขาส่งหลักฐานนี้ไปให้ลูกน้องเก็บรักษาไว้ ก่อนจะทำการตรวจสอบทุกมุมในห้องอย่างละเอียดถี่ถ้วน เขายุ่งอยู่กับการตรวจสอบหลักฐานเหล่านั้น เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยามจึงได้เดินออกไปข้างนอก
เมื่อพบว่าเจินซื่อเฉิงเดินออกมา หย่งชังปัวจึงไม่รีรอวิ่งจะเข้าไปถามว่า “ใต้เท้าเจิน เป็นเช่นไรบ้าง”
“ข้าอยากถามว่า ตู้เสื้อผ้านี้จัดเก็บครั้งล่าสุดเมื่อใด”
บ่าวสาวรับใช้นางหนึ่งกล่าวขึ้นว่า “เมื่อวานช่วงพระอาทิตย์ตกดิน บ่าวได้ทำการพับเสื้อผ้าแล้ววางเข้าไปไว้ในตู้ ตู้เสื้อผ้าทางด้านซ้ายใส่จนเต็มแล้ว จึงมีเสื้อผ้าบางส่วนที่ใส่ไว้ในตู้นั้น”“หมายความว่า เมื่อวานน
