ตอนนั้นเขาบอกนางว่า เขาจะนอนด้านนอก เพราะหากเขาตื่นกลางดึก นางจะได้ไม่ถูกรบกวน…
“ข้าไม่รู้” เซี่ยชิงเหยามองไปที่เจียงซื่อด้วยสายตาว่างเปล่า “เรื่องนี้ต้องถามบ่าวรับใช้ที่เข้ามาดูแลท่านแม่ช่วงกลางคืน”
ใบหน้าของเจียงซื่อร้อนผ่าว
ดูเหมือนว่านางจะรู้อะไรเยอะเกินไป…
“เรื่องนี้สำคัญหรือเปล่า” เซี่ยชิงเหยารีบถามด้วยความใคร่รู้ แล้วรีบเรียกสาวรับใช้ที่เฝั้าประตูเข้ามา “ชุนฟาง ปกติท่านแม่นอนด้านนอกหรือด้านใน”
“ฮูหยิน…” ชุนฟางลุบตาลงมองที่เตียงโดยไม่รู้ตัว รอยคราบเลือดนั้นทำให้ปากของนางเริ่มสั่น“เดิมทีท่านฮูหยินนอนด้านในเจ้าค่ะ แต่ต่อมา…”
นางเหลือบมองเจียงซื่อแวบหนึ่ง ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าควรเล่าหรือไม่
