องสี่จนตายใจ เขาประมาทเกินไปจริงๆ!
“พี่รอง พูดอะไรน่ะ” เจียงซื่อที่เพิ่งดึงสติกลับมาเอ่ยท้วง “ข้าเปล่าเสียหน่อย”
เจียงจั้นถอนหายใจ “น้องสี่ เจ้าอย่ามาหลอกข้าเสียให้ยาก หากเจ้าไม่ได้รู้สึกกับพี่อวี๋ชี เจ้าคงไม่มาดูแลสุนัขของเขาถึงที่บ้านทุกวันหรอกจริงไหม”
ตอนที่เขาเลี้ยงตั๊กแตนแล้วถูกท่านพ่อตีจนลุกจากเตียงไม่ไหว เหตุใดเขาถึงไม่เคยเห็นสาวน้อยแสนสวยนางไหนมาช่วยให้อาหารตั๊กแตนเลยเจียงซื่ออ้าปากค้าง ในตอนนั้นยังหาเหตุผลมาแก้ตัวไม่ได้
สำหรับนาง เอ้อร์หนิวไม่ใช่สุนัขทั่วไป
เพียงแต่ว่า…นางก็ชอบไอคนชั่วนั่นจริงๆ
