านก็กลับมาพร้อมกับข่าวจากอาเฟย ซึ่งแน่นอนว่าอาเฟยคงไม่ได้ยินข่าวอะไรเกี่ยวกับอวี้จิ่น
แม้ว่าเรื่องที่อวี้จิ่นถูกแต่งตั้งเป็นอ๋องจะสร้างความฮือฮาไปทั่ว แต่เรื่องนี้กลับแพร่สะพัดอยู่เฉพาะในวังหลังและท่ามกลางเหล่าขุนนางเท่านั้น มิได้ถูกเผยแพร่ออกไปภายนอก และแน่นอนว่าแม้ข่าวลือจะแพร่ออกไปก็คงไม่มีผู้ใดฉุกคิดได้ว่าองค์ชายเจ็ดและอวี๋ชีคือคนๆ เดียวกันฉะนั้นอาเฟยที่ไปสืบเรื่องอวี๋ชีก็คงไม่ทันได้สังเกตในจุดนี้
ดังนั้นเจียงซื่อจึงถูกลิขิตให้ผิดหวังตามไปด้วย
ตอนที่อวี้จิ่นออกไป เขาพาเหลิงอิ่งไปด้วย ครึ่งวันหลังจากนั้นหลงต้านก็หาทางติดต่อกับเหลิงอิ่งได้ในที่สุด
“เจ้า… เจ้านายได้เลื่อนขั้นเป็นอ๋อง?” ดวงตาของหลงต้านเบิกกว้าง กรามของเขาอ้าค้างอยู่กับที่
“อื้อ” เหลิงอิ่งตอบสั้นๆ
หลงต้านใช้นิ้วจิ้มเหลิงอิ่ง “เจ้าช่วยอธิบายให้มันละเอียดกว่านี้หน่อยสิ”
ท่าทีอมพะนำของอีกคนทำให้เขาร้อนใจอย่างยิ่งยวด
“ข้าก็ไม่รู้รายละเอียด คนพวกนั้นจับตัวข้าหลังจากนั้นก็ปล่อยข้าออกมาแล้วก็แสดงความยินดีกับข้า ข้าถึงได้รู้ว่าฮ่องเต้แต่งตั้งเจ้านายขึ้นเป็นอ๋อง”
หลงต้านลูบหน้าตัวเอง “ข้าว่าเรื่องนี้มันแปลกๆอยู่นะ เจ้าได้เจอเจ้านายหรือยัง”
“ยัง เจ้านายถูกทหารองครักษ์นำตัวไปเข้าเฝั้าฮ่องเต้ จากนั้นก็ถูกขังไว้ที่ฝั่ายข้าราชการพลเรือน เรื่องพวกนี้ข้าได้ยินคนอื่นพูดมาอีกที”องครักษ์ประจำตัวองค์ชายอย่างเหลิงอิ่งสามารถจัดการภารกิจไ
