จนกระทั่งคนเหล่านั้นเดินออกไป เหล่าองค์ชายก็ยังคงตะลึงพรึงเพริดอยู่อย่างนั้น
หรือว่าวันนี้จะเป็นวันแห่งความซวยของพวกเขากันนะ
ท่ามกลางสายตาทุกคู่ของบรรดาพี่ชายน้องชายทั้งหมด อวี้จิ่นยกชาขึ้นมาจิบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
แค่ทะเลาะกันมีเรื่องดีเช่นนี้ด้วยหรือ
แต่เริ่มเดิมทีเขาเพียงแค่ต้องการระบายความแค้นเรื่องอาซื่อเท่านั้น การได้พบหน้าเสด็จพ่อเป็นเพียงทางผ่าน
แน่นอนว่าการได้พบหน้าเสด็จพ่อเป็นสิ่งที่เขาคิดไว้บ้าง แต่เพราะเป็นองค์ชายที่ถูกลืม เขาก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรจะเสีย
ส่วนเรื่องการได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นอ๋องนั้นเป็นเรื่องที่เขาเองก็นึกไม่ถึง
ความคิดเหล่านี้แวบเข้ามาในหัวของอวี้จิ่น แต่เขาไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา ซึ่งนั่นทำให้ดูเหมือนว่าเขาตระเตรียมใจไว้พร้อมแล้วสายตาของเหล่าองค์ชายที่มองที่อวี้จิ่นเปลี่ยนไปทันที
หรือว่าเจ้าเจ็ดรู้แต่แรกแล้วว่าจะได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นอ๋อง ทั้งหมดนี้ถูกคำนวณเอาไว้หมดแล้วงั้นหรือ
หึ…เจ้าเจ็ดนี่กลเม็ดแยบยลเสียจริง!
หนึ่งคนในนั้นที่เริ่มทำตัวไม่ถูกก็คือองค์ชายแปด
เพราะเขาเพิ่งจะว่าอวี้จิ่นว่าเป็นองค์ชายกำพร้าไม่มีคุณสมบัติจะมาอยู่ร่วมกับพวกเขา แต่ตอนนี้กลับถูกแต่งตั้งขึ้นเป็นอ๋อง ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าจนบวมฉึ่ง
แต่ถึงกระนั้นคนที่ต้องเดือดเนื้อร้อนใจยิ่งกว่าองค์ชายแปดก็คือองค์ชายห้า
องค์ชายห้ากำลังสับสนกับความเป็นไปของชีวิตอย่างหนัก
เขาถูกทำร้าย ถูกเจ้าเจ
