ะสบกับชะตากรรมเช่นนี้…”
“อืม” เจินซื่อเฉิงถอนหายใจอีกครั้ง
ทุกครั้งที่ไขคดีสำเร็จ สิ่งที่ทำให้คนรู้สึกเสียน้ำตามากที่สุดก็คือญาติของผู้เสียชีวิต แล้วซิ่วเหนียงจื่อคือคนที่น่าสงสารที่สุด
“ข้าเตรียมเปิดร้านขายเครื่องประทินโฉมต้องการคนงานที่เป็นสตรีอยู่พอดี หากใต้เท้าเจินไม่รู้จะจัดการที่อยู่ให้ซิ่วเหนียงจื่ออย่างไร ก็ให้นางมาทำงานที่ร้านของข้าสิ”
เจินซื่อเฉิงตาลุกวาว “หากว่าทำได้ ถือเป็นเรื่องที่ดีมากเชียวล่ะ”
ตอนนี้คดียังไม่จบ ให้ซิ่วเหนียงจื่อพักอยู่ที่ทางการยังพออธิบายได้ แต่ถ้าคดีจบแล้วแต่ยังพักที่นั่นก็จะไม่เหมาะเท่าไหร่ ญาติของเขายังมาไม่ถึงเมืองหลวง เวลาผ่านไปนานวันเข้า อาจถูกผู้คนพูดไปต่างๆ นานาได้
ให้ซิ่วเหนียงจื่อได้อยู่ในที่ๆ หามาได้ด้วยสองมือของตัวเอง ดีกว่าการให้เงินก้อนหนึ่งแก่นางมากนักเจินซื่อเฉิงยิ่งมองสาวน้อยตรงหน้าก็ยิ่งชื่นชอบ
คิดไม่ถึงว่าการมาที่นี่ในครั้งนี้ เขาได้อะไรกลับไปมากมาย
“ฮ่าๆ งั้นข้าขอบใจคุณหนูเจียงแทนซิ่วเหนียงจื่อก่อนล่ะ”
เจียงซื่อตอบกลับทันที “ใต้เท้าเกรงใจเกินไปแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้ข้ายังไม่สะดวกที่จะแสดงตัวว่าเปิดร้านเครื่องประทินโฉมเท่านั้น ฉะนั้น ข้ายังต้องรบกวนใต้เท้าช่วยข้าเก็บเป็นความลับด้วยกับซิ่วเหนียงจื่อก็ไม่จำเป็นต้องบอกว่าเจ้าของร้านคือใคร”“ได้ คุณหนูวางใจเถอะ เพียงแต่ว่า…”
“ใต้เท้าลำบากใจเรื่องอะไรอยู่หรือเจ้าคะ”
เมื่อความดีใจในตอ
