จากวัดหลิงอู้ถึงจวนฉังซิงโหวล้วนมีแต่เงาของสาวน้อยคนนั้น สัญชาตญาณที่ได้มาจากประสบการณ์การไขคดีมาหลายปี ทำให้เจินซื่อเฉิงไม่สามารถมองข้ามเรื่องนี้ไปได้เลย
ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชารายงานกลับ “ใต้เท้า ข้าน้อยได้ตรวจสอบแล้ว งานเลี้ยงชมดอกไม้ที่จวนฉังซิงโหวในวันนั้น ไม่มีหญิงสาวชนชั้นสูงแซ่เจี่ยงไปร่วมงานด้วยเลยขอรับ”
เจินซื่อเฉิงลูบคลำนวดเครา
ใช้แซ่ปลอม?เรื่องนี้พอเข้าใจได้ เพราะในครั้งนั้นพี่ชายของสาวน้อยนั่นเกี่ยวพันกับคดีฆาตรกรรมวัดหลิงอู้หากไม่ต้องการเอ่ยนามจริงก็นับว่าเป็นเรื่องปกติ
เจินซื่อเฉิงใช้สายตาที่มองดูคนโง่มองดูลูกน้อง“ไม่เห็นต้องยุ่งยากเพียงนี้ เดินไปถามหญิงชนชั้นสูงที่สวยที่สุดที่มาร่วมงานในวันนั้นก็ได้”
ลูกน้องสบตากับเจินซื่อเฉิงด้วยความคิดไม่ตก
ไม่เคยคิดเลยว่าใต้เท้าจะเป็นคนเช่นนี้!
เจินซื่อเฉิงรู้สึกโกรธจนหนวดเคราแทบจะชี้ชันขั้นแล้วเขาก็เตะไล่ลูกน้องหนึ่งที “ยังไม่รีบไปตรวจสอบอีก!”
ลูกน้องขานตอบทันที “คุณหนูท่านนั้นแซ่เจียงขอรับ เป็นคุณหนูลำดับที่สี่ของจวนตงผิงปัว”
“จวนตงผิงปัว?” เจินซื่อเฉิงส่งสายตาแวววับพร้อมกับลูบที่นวดอีกครั้ง
ภรรยาของฉังซิงโหวซื่อจื่อมาจากจวนตงผิงปัว ที่แท้สาวน้อยคนนั้นเป็นน้องสาวของภรรยาของฉังซิงโหวซื่อจื่อนั่นเอง
วัดหลิงอู้ งานเลี้ยงชมดอกไม้จวนฉังซิงโหวคุณหนูสี่ผู้มีใบหน้างดงามโดดเด่นและฉังซิงโหวซื่อจื่อผู้ให้ความสำคัญกับการแต่งตัว…
ข้อมูลเหล
