ก็ต้องแสดงให้จบ เจียงซื่อเฉิงอดทนพบหน้าเจียงกับเจียงเพ่ยเสร็จ ถึงออกจากจวนตงผิงปัวไป
เฝิงเหล่าฮูหยินไม่ปรากฏตัวให้เห็นตั้งแต่แรกจนจบ แต่ได้ส่งสาวรับใช้คอยสังเกตการณ์อยู่ข้างๆพอได้ยินว่าเจินซื่อเฉิงจะไปแล้ว ก็กล่าวเป็นประโยคยาว “ช่างโชคร้ายเสียจริง เหตุใดกันถึงต้องมาพบเจอคนแบบนั้น อยู่ดีไม่ว่าดีก็มีปัญหาถาโถมเข้าใส่! รีบไปบอกเอ้อร์ไท่ไท่ ให้คุณหนูรองอยู่แต่ในเรือน อย่าได้ออกไปไหน”
ในเมื่อถูกกระทำตั้งแต่แต่งเข้าไป ก็ควรรายงานให้ฝังมารดาได้ทราบเร็วๆ หากหย่าขาดตั้งแต่หลายปีก่อน จะเกิดเรื่องเช่นนี้ที่ไหนกัน!
เฝิงเหล่าฮูหยินเริ่มเกลียดชังหลานสาวที่เคยรักเอ็นดูมากที่สุด
เจียงเชี่ยนที่ได้ยินดังนั้นแทบอยากกัดริมฝีปากให้ขาด
เฉาซิงอวี้ฆ่าคนถูกเปิดเผย ท่านย่าก็มาพูดจาเช่นนี้ หากเป็นเมื่อสองปีก่อนแล้วนางต้องการหย่าเพราะถูกทำร้ายร่างกาย คนที่ไม่อนุญาตคนแรกก็เป็นท่านย่านั่นแหละ!
นางไม่พอใจมาก นางต้องการแก้แค้นทุกคนที่ทำให้นางมาอยู่ในสภาพนี้!
เจียงเชี่ยนเช็ดเลือดตรงริมฝีปากพร้อมกับแสดงแววตาแห่งความบ้าคลั่งออกมา————————-[1] เหนือศีรษะสามเซี๊ยะมีเทพเทวาอยู่ คนทำฟั้าดู สำนวนนี้หมายถึง แม้มนุษย์จะทำการใดที่ไม่มีใครเห็น แต่บนสวรรค์มีเทพเทวดาคอยดูอยู่ใครทำอะไรย่อมได้รับผลกรรมนั้น
