ยเป็นครอบครัวเดียวกัน สตรีตรงหน้านี้ปฏิบัติกับนางอย่างเย่อหยิ่งจองหองมาโดยตลอด มักทำให้รู้สึกว่าบุตรสาวของตนได้แต่งงานกับผู้มีฐานะที่สูงกว่า
ปัจจุบันเป็นอย่างไรเล่า ชื่อเสียงของจวนฉังซิงโหวเละเทะไม่เป็นท่า นายท่านกล่าวไว้แล้ว หากผู้ตรวจการได้สติแล้วตรวจสอบขึ้นมา ฐานันดรของจวนฉังซิงโหวจะสามารถคงอยู่ได้หรือไม่นั้นคงพูดยาก
ตามความคิดของนายท่านแล้วนั้น ถ้าอยากบังคับให้หย่าก็ต้องรีบจัดการ เวลานี้หากจะตัดขาดกับจวนฉังซิงโหวก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร หากรอให้จวนฉังซิงโหวถูกยึดฐานันดรกลับแล้วค่อยตัดขาดอาจถูกมองเป็นการซ้ำเติมพวกเขาได้
เดิมทีนางยังมีความลังเลใจอยู่บ้าง พอเห็นสภาพของเชี่ยนเอ๋อร์เป็นถึงขนาดนี้ นางแทบจะไม่เหลือความลังเลอยู่อีกเลย
“ท่านพ่อ ท่านแม่ หากมิใช่เพราะลูกพบว่ามันสุดทางแล้ว ลูกไม่มีวันแบกหน้ามาร้องขอท่านทั้งสองอย่างแน่นอน…” เจียงเชี่ยนพูดไปพลางเปิดแขนเสื้อออก แขนผิวพรรณนวลขาวเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ และยังมีรอยแผลสีขาวที่เริ่มกลายเป็นแผลเป็น ทั้งแผลเก่าแผลใหม่ชวนให้คนดูน่าตกใจเป็นอย่างมาก
“นี่มัน…”
เจียงเชี่ยนก้มหน้าลง “ซื่อจื่อเป็นคน…”
เซียวซื่อจับมือบุตรสาวไว้แน่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพราก “เขาทุบตีเจ้ารึ เขาทุบตีเจ้าได้อย่างไร”
สวรรค์ นางคิดว่าบุตรสาวของนางได้แต่งเข้าไปอยู่ในตระกูลแห่งน้ำผึ้งอันหอมหวาน แต่บุตรสาวของนางกลับได้ใช้ชีวิตเช่นนี้รึ
นายท่านรองเจียงนับว่าแน่วนิ่ง “เชี่ยนเอ๋