อีกข้าง มีถุงปักดิ้นหนึ่งใบซ่อนอยู่ด้านหลังจริงๆ ด้วยอวี้ฉีให้สิ่งใดแก่นางกันนะ?
เจียงซื่อดึงถุงปักดิ้นออกมาและหยิบกระดาษออกจากถุง บนกระดาษที่เปิดออกมีตัวหนังสือเขียนไว้ “นิสัยไม่ดี!”
เจียงซื่อชะงัก
นางนิสัยไม่ดีอย่างไร
ไม่ผิด เหตุการณ์ในครั้งนี้ที่สามารถชี้ตัวฉังซิงโหวซื่อจื่อได้อย่างราบรื่นนั้น หนีไม่พ้นฝีมือของเอ้อร์หนิว แต่ศพถูกเอ้อร์หนิวขุดขึ้นมานี่ เขาไม่ได้เป็นคนขุดเองซะหน่อยเจียงซื่อรู้สึกเหมือนเห็นคนนั้นกำลังยิ้มอย่างไร้ยางอายตรงหน้า “เอ้อร์หนิวเป็นของข้า ผลงานของเอ้อร์หนิวก็ต้องนับว่าเป็นผลงานของข้าด้วยสิ”
เจียงซื่อก้มหน้าลงพร้อมสบตากับสุนัขตัวใหญ่อีกครั้ง
“โฮ่งงง…” สุนัขตัวใหญ่เห่าเอาใจ หางของมันส่ายไปส่ายมาอย่างดีใจ
ดูเหมือนจะมีเหตุผลอยู่บ้าง ที่เอ้อร์หนิวไปโผล่อยู่จวนฉังซิงโหวได้ คงเป็นเพราะได้รับคำสั่งจากเขา…
