หล่าหลานสาวที่มีใบหน้างดงามดั่งดอกไม้
อาฝูสาวรับใช้ที่มีอายุมากที่สุดออกไปไม่นานก็กลับมารายงาน “เหล่าฮูหยิน พวกคุณหนูแจ้งว่ามีเรื่องจะรายงานให้ทราบเจ้าค่ะ”
เซียวซื่อขมวดคิ้วก่อนที่เฝิงเหล่าฮูหยินจะแสดงปฏิกิริยาใดๆ อีก
วันนี้พวกคุณหนูไปงานชื่นชมดอกไม้ที่จวนโหวกัน กลับมาถึงก็กล่าวว่ามีเรื่องจะรายงาน ต้องมิใช่เรื่องดีเป็นแน่
“งั้นให้พวกนางเข้ามา”
ไม่นานนัก เจียงซื่อและคนอื่นๆ ก็เดินเข้ามา เฝิงเหล่าฮูหยินมองดูพร้อมลุกขึ้นนั่งตัวตรง
เมื่อเห็นสีหน้าแต่ละคนซีดขาว พลางนึกคิดว่าคงก่อเรื่องอีกแล้วเป็นแน่
“เกิดอะไรขึ้นล่ะ”
เจียงเชี่ยวคุกเข่าลงคนแรก “ท่านย่า จวนโหวเกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ”
“เรื่องอะไร” เซียวซื่อพลันยืนขึ้นพร้อมกับมองเจียงเชี่ยวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
นังเด็กนี่ ถ้านางกล้าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่จะจัดการนางอย่างสาสม!
เวลานี้เจียงเชี่ยวหาได้หวาดกลัวเซียวซื่อไม่ นางตอบอย่างฉับไว “เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการพระนครขุดพบศพหญิงสาวสิบศพในสวนจวนโหว และจับตัวฉังซิงโหวซื่อจื่อไปแล้วเจ้าค่ะ…”
“ว่าอย่างไรนะ” เซียวซื่อพลันจับพนักเก้าอี้ทันทีจึงไม่ได้ทำให้ล้มลงไป
เฝิงเหล่าฮูหยินพลั้งมือจนแก้วน้ำชาคว่ำ น้ำชาพลางไหลลงที่พื้นตามขอบโต๊ะ แต่เวลานี้เช่นนี้แม้แต่สาวรับใช้ก็ยังมิกล้าเข้าไปเก็บกวาด ต่างพากันก้มหัวเพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นจุดสนใจ
“เล่าเรื่องทั้งหมดให้ข้าฟังเดี๋ยวนี้!” เฝิงเหล่าฮูหยินเพิ่งจะได้สงบ
