กลับไม่เคยได้หยุด
ในที่สุดดินที่ถูกขุดจนเละก็ขุดไม่เจอสิ่งใดอีกและเจ้าหน้าที่หลายคนก็ได้ยืนตัวตรงเสียที
ศพที่หนึ่ง ศพที่สอง ศพที่สาม…
มีทั้งหมดสิบศพนอนอยู่ที่พื้น ศพหลังๆ ที่ถูกขุดขึ้นมาเป็นศพที่เน่าจนเห็นถึงกระดูก มีเพียงกะโหลกที่ทำให้รู้ว่านี่เคยเป็นสิ่งมีชีวิตมาก่อนบางทีอาจเคยเป็นหญิงสาวรูปงามก็เป็นได้
เจินซื่อเฉิงนิ่งเงียบ
เขารู้ว่าจิตใจของคนนั้นโหดร้าย แต่ความจริงก็มักจะทำลายจินตนาการของคนด้วยเช่นกัน
สิบศพ ผู้ถูกกระทำสิบคน
หากวิญญาณบุตรสาวของซิ่วเหนียงจื่อกับฉือหยวนวั่ยไม่มาเข้าฝัน หากเขาไม่ยึดมั่นในสิ่งที่ทำคนเหล่านี้ก็จะไม่มีวันได้พบแสงสว่างตลอดไปแล้วยังต้องกลายเป็นปุั๋ยหล่อเลี้ยงดอกโบตั๋นสวนดอกไม้ทั้งสวนมีแต่เสียงทำงานหนักของนักชันสูตรศพ ส่วนคนที่เหลือ อยู่ในความสงบทั้งหมด
ฉังซิงโหวเงียบต่อไปไม่ไหว พลันทำลายความเงียบลง
“ใต้เท้าเจิน ข้าไม่รู้เรื่อง ท่านต้องเชื่อข้านะ…”
เจินซื่อเฉิงยิ้ม “ข้าเชื่อว่าท่านโหวไม่รู้เรื่องอย่างไรเสียก็ต้องดูหลักฐานกันก่อน”
“ต้องเป็นบ่าวรับใช้ใจกล้า ที่ทำเรื่องชั่วๆ เช่นนี้แน่ๆ!” ฉังซิงโหวกล่าวออกไปอย่างรีบร้อน“ท่านโหว ข้าเคยพูดแล้วว่า ฆาตกรเป็นใครนั้นต้องดูหลักฐานก่อน”
“หลักฐาน?” ฉังซิงโหวหรี่ตาลง “คนกลายเป็นแบบนี้แล้วจะหาหลักฐานจากไหนได้อีกเล่า หากไม่พบหลักฐาน ใต้เท้าเจินคงไม่สงสัยเจ้าของจวนโหวหรอกใช่หรือไม่”
เจินซื่อเฉิงหัวเราะเบาๆ “ท่านโหวอย่าเ
